25 
iaiii ab initio duas in cavitates divisum, mox etiam externe 
disiunctum. Quorum vasorum formationem igitur a rumi- 
nantibus cornutis per equuin, Camelum bactrianum, Dro- 
medarium et Aucheniam, quae ultimum huius transitus gra- 
dum obtinet, pedetentim transgredi videmus ad structuram 
pachydermatibus, feris, quadrumanis plerisque aliis mamma- 
libus communem. 
Cap. V. De organis vocis ac respirationis. 
Ossis hyoidei cornua lateralia, plane ut apud solidun- 
gula, ex duobus modo ossibus constant, quae unico liga- 
mento capsulari inter se coniuncta acutiorem antrorsum an- 
gulum formant, quam apud alia ruminantia, ubi tertio inter- 
medio connectuntur 32 ). Corpus ossis hyoidei manubrio, 
quod in bove satis validuin, in equo longissimum, apud 
ovem autem parvulum tantum invenitur, omnino caret. Cor- 
nua inferiora dimidiam circiter longitudinem superiorum 
assequuntur, itaque relatione aliorum ruminantium satis 
magna sunt. Musculi mylohyoideus et geniohyoideus antica 
parte firmiter concreti prope os hyoideum solummodo distin- 
gui possunt, ubi iJle carnosus, hic vero tendinosus est. 
Musculi digastrici tendo fere deest, ita ut ventres vix inter 
se diremti sint; superficies sola mediae partis fibras quas- 
dam tendineas ostendit. Stylohyoideus non tain longo et 
tenue tendine oritur, ut apud ovem et taurum, sed statim 
fibris carnosis sese affigit, quibus in inferiore tantum 
margine tendo brevis adiunctus est. Omohyoideus in 
regione tertiae colli vertebrae ex musculo recto capitis an- 
tico maiore prodit. Eundem huius musculi originem in ove 
describit Meckel 33 ), cui autem omnino repugnat Gurlt 34 ), 
qui omohyoideum ab interna superficie scapulae oriri narrat. 
Apud Camelum hic musculus secundum Meckel singularem 
habet formationem; oritur enim cum ultima radice recti capitis 
antici maioris a processu transverso anteriore vertebrae 
32) Gurh Anatomie der Haussiiugethiere 18>9- Tab. XI. 
fig. 7. et 8. Tab. XIV* fig. 9. et 10. . 
33) 1. c. IV. p. 550. 
W 1. c Tab. 33. fig. 1. Text p. 178. 
