— 16 — 
simplici decumhente, nec ramoso, nec erecto » . Quae omnes notae nullimode 
quadrant in stirperà communi botanicorum, qui successerunt, consensu 
prò A. albo linnaeano legitimo venditatam, et cujus habitus e caulis colore 
et directione, e ramorum flexione et frequentia, e foliorum forma et par- 
vitate^ aeque constantissimis ubique locorum, adeo peculiaris fit, ut nuUus 
alius Amarantus Europae incola illi comparari queat. 
Inter recentiores Morisius, ultimus forsan, de stirpe discutenda verbum 
facit; negotium vero minime illustravit, satis habens Bertolonii jaculatio- 
nem, mutatis verbis, citationis erga repetisse: « Willd. hist. Amarant. 
tab. I. icon 2. (haud absoluta) ') ». Sic, bis in eodem, Willdenowii mono ■ 
graphiam, prò tempore laudandam, immerila premit inculpalio. 
Specimina comparando numerosa in vivo e viciniis Augustae Taurino- 
rum, e Monteferrato, et eulta; alia sicca Sardoa ex pi. exsicc. Union. Itiner. 
Wurtemb. a Muellero lecta, et ex herbario Morisiano; gallica ab En- 
dressio in agro Perpinianensi lecta, omnia invicem, simulque cum figu- 
ra Willdenowiana Am. graecizantis tam perfecte consentientia perspicio, 
velis porro constantia characterum, velis autem habitu in omni parte, ut 
alterum prò altero substituere possis. 
Quibus omnibus perpensis, nostras stirps ex mente mea prò Ama- 
ranto graecizanti MV ìUd. (1. c. ) certo certius proferri debet. 
Examinandum jam veniet, num linnaeanas species Willdenowius 
recte divinaverit, numne eas inverterit? 
1753. Linnaeus in Sp. pi. ed. P p. 990 de A. graecizanti unice serrao- 
nem facit, sequenti diagnosi: « A. floribus triandris conglomeratis axillari- 
bus, foliis lanceolatis obtusis ». Et innititur Gronowii auctoritati: « A. flo- 
ribus lateralibus congestis , fot. lanceolatis obtusis. Gron. virg. 116 » addit- 
que: « Habitat in Virginia O ». Monemus varia: Hic Gronowii edi- 
tionem primam citari, quae nobis non venit in manus, editam ab ipso au- 
ctore Parisiis (voi. l, an. 1739; voi. II, an. 1743); — 2." Linnaei plan- 
tamacell. Hooker etPlanchon, qui specimen archetypum in herbario 
auctoris recognoverant, apud Moquin-Tandon duci ad Am. Blitum, et 
quippe ad varietatem 5. graecizantem , prò patria litoribus maris Caspii, 
ins. Teneriffa, Virginia, California, Peruvia assignatis [BC. prod. XIII, 
pars 2.% p. 363 ); — 3.® In Sp. plant. speciem istam Am. Blitum reapse 
proxime appropinquare; — 4.*^ Loco citato Monographiae in prodromo 
CandoUii synonyma utraque, itemque icones, omnino praeteriri. lam- 
quam non essent. 
1759. Linnaeus in Syst. Natur. ed. X, prima vice condit Amarantun} 
*) Moris, FI Sard. Ili, p. 398. 
