Opuscula » 
THOMAE LAGHII 
I}e Yubentibm Itgmrmt cmertbus , 
Uamquam de rubentibus quorumdam lignorum ci- 
neribus vobifcum didurus , plane intelligam rem 
me afFerre , natura fortaile fua parvi faciendam , 
camque quibufdam vix experimentis tentatam , noii 
abfolutam propterea , atque perfedam , quemadmodum pro 
loci huius dignitate cupiebara ipfe vefiementer ; faciie ta. 
men , ut fpero, ignofcent mihi humaniores Phyfici , qui ni. 
hil defpiciendum ducunt , ac conatus omnes libenter ampie» 
duntur 5 & probant . 
Huiufmodi itaque cineres, quos mihi primom obferva» 
re contigit , ac fimul lignum , e quo , dum comburitufs 
capiuntur , Francifcus Vandellus fpedatiffimus Sodalis noiier 
autumno proxime elapfo fumpferat ab amico ruri per id 
tenipus degenti prope oppidum apud vuigus n>ergato didum , 
ubi cafu repertum fuerat inter frufta iiia lignea , quse rhe- 
nus ab altioribus montibus in magnis aliuvionibus fecum 
vehit , ac pofl: aquarum detumefcentiam hic, liiic ad ripas 
demittit, quaeque a pauperibus eius regionis incolis ad hye- 
mis iniurias arcendas coiiigi foient, & raaturius etiam , li 
opus fuerit, igniri . Cum autem de infolita hac cinerum 
fpecie admonitus effem , rei novitatem magnopere admiranti 
mihi lignum , fuofque cineres prx fua comitate dono dedit 
laudatus Vandelius, ut (i quid in iliud, ac cineres experiri 
vellem , efTet integrum . Antequam vero quidquam molirerj, 
cogitare ccepi num ad alnum , aut fagum , vel abietem , vel 
populum , vel aliam quamvis earum arborura , quas rhenus 
in iis montibus tangit, explorandum iignum referri poHetg 
fed neque mihi , quod nihii duco , neque aliis vel peritiOi- 
mis botanicis datum fuit quidquara de eo decernere , praeter 
id uiiiim : lignum iliud diu fub aquis, ac terra deiituifle j 
ab iis aquis ita ablutum 3 plurimum fubitantias fus amifiiTe, 
