.1 ■ 
COMMENTARII. I-JJ 
expoAait, J)aucis narrandum eft . Hauksbeus campanulam eo va- 
fe conclufit , in quod vas quantumiibet aeris intrudi per vim pof-'; 
fet, ifqueproptereatantum denfari , quantum quifque vellet. Hoc 
parato experimentum iniit in hunc modum : cum certam aeris 
quantitatem in vas inclufillet , campanulam quatiens fonum 
edidit, notavitque diligenter iocum , quo fonus cum pervenilTet, 
quam minimus videretur . Poit aiium , atque alium aerem in vas 
intrudens , fecit , ut eius denfitas multis modis augeretur; pri- 
mum dupia fieret , deinde tripia, poil quadrupia &c. , femper- 
que notavit iocum , ubi campanuix fonus , eodem lemper modo 
excitatus , quam minime exaudiretur . Obfervavitque poit dupii- 
catam aeris denfitatem iiunc iocum dupio longius a campanula 
abeife , quam ante ; poit tripiicatam , tripio ; omninoque iiuius 
loci diilantiam a campanuia tanto fere maioremeiTe, quantoef-. 
fet maior inciufi aeris denfitas , qux proportio in primis conden- 
fationibus accuratilTime refpondebat, in ceteris quidem non omni- 
no, federat, ipib concedenie , & probante Haulcsbeo, vitio ma- 
ciiink non niliii vertendum . Cuitj id experimentum Zanottus ex- 
pofuiiTet , tria hxc theoremata adiunxic . 
Primum . In experimento haiil^sbeano foni funt inter fe quem- 
admodum quadrata denfitatum aeris. Id ita demonftratur. Cum 
fonus minimus, qui primum in certa diftantia exauditus fuit, du« 
plicata poil aeris denfitate exauditus fuerit in diftantia dupla, tri- 
plicata aeris denfitate, in diltantia tripia ; faciamus has diftantias 
eife I , 2 , 3 ; fonum vero ilium minimum , qui in his diftantiis 
acceptus eft , efte, i. His ita conftitutis argumentum hoc modo 
concluditur. Cum denfiras aeris eft 2 , fonus in diftantia 2 eft 1 5 
ideoque in diftantia dimidia , ideft in diftantia i , erit 4 , uti ex iis 
conftat, qux fupra monui . Pariter cum denfitas aeris eft 3, fo- 
nus in diftantia 3 eft i , ideoque in diftantia tripio minori , ideft: 
in diftantia i , erit 9. Igitur fi in eadem femper diftanria i fonus 
accipiatur , quando denfitas eft i , fonus eft i , quando denfitas 
eft 2 , fonus eit 4, quando denfitas eit 3 , fonus eft 9; funtque 
foniinterfe, ut numeri i, 4, 9, ideft ut quadrata denfitatum s , 
2,3. Quod erat demonftrandiim . 
Secundo . In experimento hauicsbeano foni funt inter fe quem- 
admodum quadrata eiafticitatum aeris . Id ita demonftratur. 
Cum denfatur aer, eius elafticitas fimiliter augetur, ut denfitas | 
quod fane in parvis condenfationibus concedunt pierique phyfi- 
ci, muiti etiam in magnis^ cum ergo in experiniento hauksbea- 
no denfitas eft i , exprimatur fimiliter eiafticitas numero e . Pro- 
feClo 
