x%o Opuscula. 
lOSEPHI MONTII 
De gummatls qmhufdam* 
CUm mecum ipfe aliquando cogitaverim , quibus mu- 
nus, hoc vefperi , obeundo meum , veftram , Viri 
rpedatiffimi , novi aliquid fummam , fed honeftanr 
percipiendi cupiditatem explere polTem , parum ab- 
fuit quin fpem pehitus deiicerem , me tam eximio confeflu 
rem dignam e tenuitate mea fore deprompturum . Si enim 
in eam veniebam cogitationem rerum illarum , quas aU- 
quando hic dicere promiferam , & quae quidem , per 
tempus, & valetudinem licebit , in medium afferre apud 
me decretuni eft , ftatim agnofcebam haec tam parvi non 
eife momenti , ut in dilfertatiunculam cogi pofTint , cui ela- 
borandx , ob plurimas , quibus in praefentia diftringor , cu- 
ras, ahquot horae tantum mihi erant concedendae . Si prac- 
cogitabam de re herbaria ob oculos ponere veftros mearum 
obfervationum reliquum , quarum fpecimen , fuperiore an- 
no , vobifcum communicavi, iconum tabulac ad eas fpedan- 
tes, quibus extrema nec dum erat admota manus , me, ut id 
eificerem , vetabant. Talia igitur fluduante animo & cogita- 
tione mihi percurrenti , fihus alumnufque meus in mentem 
revocavit, de quodam fuo invento , quotiefcumque vellem , 
verba facere me polTe, non quod vobis dignum fit repu- 
tandum , fed quia fublimioribus defficientibus leviora quan- 
doque haud fpernenda videntur, Tum ipfe in eamdem veni 
fententiam , maxime ne tempus in hac dilfertatione impen- 
dendum penitus vacuum efflueret , quantumvis ille quoque 
obfervatiunculam fuam prudcnti fynceroque iudicio veftro 
potuiftet fubiicere, ut quidem fe ci iTe t , fi id in animum in- 
duxilTem , verum ne minimum a fuis philofophicis ftudiis 
adolefcentem abducerem , malui pro hac vice quxque fua 
crant mea facere , & vobis , quahacunque hxc lint , bona cum 
v^nia aydiendi anfam eshibere. 
Ex 
