OpusculA. 
VINCENTII RICCATI S O C. lESU 
De cau^d fhyfica compojltionis ^ 
€f Yefolutionis 'virium* 
COgnitum iamdiu eft , & ab omnibus Philofophis re- . 
ceptum Theorema de viribus mortuis, five de po- 
tentiis, qux, fi coniundim follicitent corpus ad mo- 
tum , & fimul agant , sequipollent vi , feu potentis 
expreflae per diametrum paralleiogrammi , dummodo ipfx a 
lateribus repraefententur , Quod Theorema tametfi a plerif- 
que demonltratum fit componendo velocitates , quas eaedem 
potentix feparatim agentes tempufculis aequalibus gignerent, 
quemadmodum Newtonus , Varignonius , Hermannus , alii- 
que bene multi fecere : tamen Daniel BernouUius vir do- 
ftiffimus ( in Ac, let* Tomo frimo ) illud a principiis quibuf- 
dam metaphyficis , & raulto evidentiffimis niethodo geome- 
trica derivavit, & omnem de eius veritate, £i qua fupere- 
rat , fuftulit dubitationem , 
Quam ob rem quamquam de recepta potentiarum com- 
pofitione , & refolutione nihil ambigebam ; tamen in eius 
cauffam inquirentem multa me foUicitum lenuere, Illud 
primo mihi propofitum erat, neceife omnino effe , ut effe- 
dus cauilam exxquet , certe nunquam iilam excedat . Qui 
igitur fieri poteft, ut dux potentix fimul agentes per com- 
pofitionem potentiam producant ipfarum fumma minorem ? 
Quod ii differentiam tribuas potentiarum finiul agentium 
oppofitioni, qux ex parte fe fe elidunt : abfurdum adau. 
gens vel maxime, quxrere infiftam , qui fieri poffit, ut uni- 
ca potentia per decompofitionem , aut refolutionem , duas 
producat, quarum aggregatum ipfa maius fit, effedu cauf- 
lam plurimum fuperante , 
Neque vero Philofophi ilii , qui vires vivas a motus 
quaniitate ieftimanr, quidquam proficerent , fi non poten- 
tias folum, fed etiam earumdem adiones confiderandas fu- 
TALVAL Qji fci. 
