305 
His in ven tis sole clarius est, Capram perpusillam 
(Linn. Mus. Ad. Fj-.), esse alteium eorum. Initio for- 
san, ut snpra diximus, specimen majus, ut typum 
Gervi guineensis cogilasse videtur Linnaeus. Capram 
perpusillam tum forsan medium vocavit, ve! mini- 
mum, si hoc revera ex iis temporibus derivatur. De- 
inde vero, confusione quadam facta, certissime de- 
scriptio speciminis maximi adhibita est sub Capra per- 
pusilla Mus. Ad. Fr, p. 12; quod verba "magnitudine 
Felis" et "aures nudiusculae," bene cum hoc, non vera 
cum reiiquis convenienlia, satis testantur. Sic demon- 
stratum habemus Capram perpusillam esse animal, 
supra, a nobis, Nanotra^us spini^er T^vnm. tX^^e\\a\.nm. 
In S. JV. X p. 69, 1758, quarto post Mus. Ad. Fr. 
anno, impressum, invenimus Capram pfgtnceam j ad 
quam eandem figuratn Sebanam (43, 3) cum diagnosi 
e Sysl. J\. VI, pro synonymis afFert; sed omnino de 
Mus. Ad. Fr. tacet. Artert vero, ut principalem, rem 
quandam, omnino novam: diagnosin, cornti describen- 
tem , quod hujus esse credidit. Nullibi unde venerit 
vel ubi asservetur vel descriptum sit, memoriae pro- 
didit. Icones cornuum in tabula Sebae, nuper com- 
memoratas, non afFert, neqne omnino cum his conve- 
nit cornu descriptum, quod evidenter fuit Antilopae 
pygmeoe Licht. Darstell. t. 16 (vid. in parte priore 
p. 190; Ant. caerulea H. Sm). Quod igitur animal, 
inde a Liniiaeo cognomen pygmece ferre dici potest. 
Pallasii vero Antilope pygmaea minima huc spectat, 
de qua inf ra dicemus. 
Postremo, in S. N. XII p. 92, Moschus pygmceiis di- 
citur animal, prius, in Ed. VI, secundura Sebam, 43, 3, 
memoratum, cum eadem diagnosi allata. ABri^ssonio 
attentus factus, cornu, in Ed. X descriptum, non esse 
hujus, agnoverat. Mirandum sane, quod etiam hoc 
loco de Mus. Ad. Fr. omnino silet, quasi pauUum 
de indole genuina Gapiae perpusillae dubitaret. Sed ut 
fontes affert icones Sebanas tab. 43, fig. 1, 2 et 3, 
quarum duas priores hucusque ignorare videbatur. 
Nullum igitur est dubium, quin Moschus pygmceus L. 
sit Nanotragus spiniger noster. 
His expositis munere, in eo quod ad animal Linnae- 
anum spectat, perfuncti sumus; sed paullo longius 
progredi liceat. 
