315 
signiiicare videtiir. — Figura vero Jonstoni, nescio 
unde sumta, videretur esse corpus bovis, additnm ca- 
piti factitio, secundum crania fos>ilia bovina, a Ges- 
neio p 137 delineata, cornposito. 
In Edit. XH, p. 99 adduntur: Gessn. Qaadr. 145, 
ubi figura et desci iptio bonse Bovis tauri Feri , secun- 
dum vivuai factae, exponuntur, de quibus supra (I. p. 
200) locuti sumus. [Locum origin. H e r be rs te i n i i , 
de Uro et Bisonte, rem bene illustrantem, invenies in 
Okenii All^r. Naturg. Zool. p. 1427J. — - Porro: Al- 
drovaiidi Bisulc. 361, ubi crania tauri feri fossilia, 
a Gesnero p. 137, etcaput, forsan fictum, ab eodem 
Gessnero, p. 131, desumta, nomine Bonasi repraesen- 
tanlur. — Bonasus igitur Linnaei compositio est a 
Bove et Bisonte. 
SoS bi.90n X, 72. Fontes sunt: Raji Quadr. 71, ubi 
Bison Germaniae et Americae simul memorantur. — 
Gessner '''296'' [In HisL An. I, Francof. 1603, pag. 
128, sed signata 140J; quo in loco figura et descriptio 
Bisontis e Mazovia exponilur, quae, ad vivum factae, a 
Lib. Bar. ab H e r be r s t e i n, simulcum figura tauri feri, 
nuper, sub bonaso, memorata, editse sunt. — Jonston 
t. J7 f. 2 prasbel iconem Gessneri, nuper citatam. — 
Catesby 3, p. 20, — et Hernandez Mexic. 587 Bi- 
sonlem ex America exhibent. — Tandem Gessn. 301 
[Hist. Nat. 130], ubi "Bison albus scotius," s. Bos tau- 
rus in Scotia ferus, depingitur. — Hic igitur sohis ul- 
timus locus alienum quoddam exhibet; reliqui vero 
om nes de Bisonte j europaeo vel americano agunt. 
In Ed. XII, p. 99 nuUus fons accedit, ibi vero ^^i?£- 
son aniericanus'" ut var. ab europceo, genuino, di- 
stinguitu!'. Male igitur egerunt, qui nomen bisontis 
ad var. americanam tianstulerunt, forsan quia hsec 
sola it) Ed. Vl:ta commemoratur ; ibi veio nulla est 
quaestio de nominibus. 
ISf^s fgrunniens xn, 99, sec. "Brun. it 120 t. 120" 
et S. G. G.nelin, Nov. Comm. Petrop. Vol. V p. 339 
t. 7; pecus apud Calmuccas domeslicura describens. 
Est Bos grunniens rec. 
Bos ' btibiiliS^' X, 72 et — XII, 99, verbotim eadera. 
Fontes sunt Gessner, Aldrovandus et Rajus. [Obs. Be- 
lon circiter 1550 Bovem bubalum frequentissimum in- - 
venit in Italia, Graecia et Asia. Observ. p. 265]. 
