4^4 Ofusccjla. 
Venso nunc ad ulteriores, quibus fuperae refpon- 
dent , quarum ordinata prima major eil , quam dupla or- 
dinata tractorix. In hifce quantitas / negativa eft , quo fit, 
ut fi ea pofitiva reddatur , arcus infinitefimus D d — 
e —t 
•4-- — - — r« NovilTimum hoc membrurn transforma, adhibita 
eadem fubftitutione s:=z~~-y ut habeas Dd =z- " '^'^ -h 
^ilL- , Igitur B D — S -7-^7- 4- . S ■ / * ■ 9 in quibus / » 
^ eofdem valores habent , qui fupra fignati funt . 
Qax ex analyfi oritur conftrudio, ea fuperiori fimilis 
cfl: : atque hoc tantummodo intereft , quod in hac S " '^^ - 
poftulat quadraturam circuli , scquatque arcum circularem , 
cujus radms — ^, tangens vero ? , Itaque fiat RD:RM 
: : KC : CH9 ( Fig. 1 1 ) erit C H 1= / , & dudis , quemad- 
modum antea fecimus, HF, FP, PQ, erit FP, vel C CL 
= S-^^^. Accipe C A = = v^2^^ -f- ^^, & inveni 
a — s 
redam CI, ad quam CA eandem habeat rationem, quam 
R D : R M , five C K : C H , erit Cl — t. Excitata fuper 
K. C normali indefinita KE duc lE parailelam CK, & jun- 
ge CE abfcindentem in conjugato quadrante arcum KO, 
qui = S -^^^. Poftremo fi facias KC;CA::KO:KSar. 
cus K S = . S . Vel centro C intervallo CA de- 
fcribe circulum , qui fecetur a redla CE produda in V, 
arcus AV = ~=-. S Igitur conftat, arcum fyntra- 
aorix BD = Ca^-KS = FP-4- AV. Q: E. I. 
ScholiHm, In formula exprimente fyntradorix arcum in- 
finitefimum, nempe - — '- fiat b=.as feu f=.ai 
qux hypothefis fyntracloriam convertit in traftoriam , alte- 
rum 
