COMMENTARII « J 
gis perfpicuum 9 quam illud ; neque quantitatem » qux tota 
realis fit , neque eam , quae partim realis fit, partim imagina- 
ria , jequalem illi elfe pofTe , quae imaginaria tota lit ? Unde 
iliud profedo fequitur , ut in duabus illis , de quibus agimus s 
fummis pars realis realem partem sequare debeat , imaginaria 
imaginariam . Eamque fententiam ufque adeo mihi , vel fme 
demonftratione , perfuafi , ut iis prope fuccenfeam , qui de- 
monftrare illam conantur . Velut nuper mihi accidit Bughen- 
villium iegenti, qui illam fane fic demonllrat, ut extorque» 
re affenfum poflit , vel invito . Locus ab iniiio libri noii lon^ 
ge abeft . Haec adhuc ab Academicis duobus difputabantur ^ 
cum tertius quidara ad Zanottum converfus : ego quidemg 
inquit , in demonftratione ifthac tua nihil muto » Probantur 
mihi cum cetera , tum illud etiam , de quo. hi difputant <> 
Tantura ex te qU:«ro, cur quod in radicibus tertiis oftendifti» 
non idem oltenderis etiam in aliis quamplurimis ; valet enim » 
ut mihi videtur, ratio eadem & experiri 'promtum_ eft . Hic 
Zanottus , cum effem , inquit , aequationum cubicarum radi- 
cibus inrentus , quae e tertiarum funt genere ; tertias, ut faiear, 
tantura confideravi . Ceterum li qui veiit rationem eamdem 
ad alias traducere , non repug^nabo ; & quoniam experiri , ut 
ais , promtura eft , quin ftatim experiris? 
Morem geram , inquit iile , exemplumque afferam brevifli-- 
mum ac liraplicjflimum in fecundis radicibus . Sit ergo fumma 
]/ah- l^A — 
Hanc fummam realibus quantitatibus adnumerandam efTe 
affi-rao; idque lic eflicio . Non potelt fane quadratura A 
— B partim reale effe , partim imaginarium , quin ejus quo- 
que radix partim realis lit , partim imaginaria , SiBt ergo ra- 
dicis partes dax , reaiis altera r , alteia imaginaria =1 i » 
Erit ;am 
r-h I^A -f- y/'-^ 
ac propterea 
Hic quoque terminoruFii realium fumma r r -^- ii ^qmhlt A9 
terminus imaginarius 2ri aequabit — B ; fi igitur terrainQ 
3 r/ mutetur iignum , exfiftet jam ^quatio 
