Opuscula. 
bus verbum unum atque individuum confici videatur. Idque 
judicio aurium . Nam de fignificandi officio , quo ad intel- 
le^lum verba referuntur , modo non agimus . Hoc idem na- 
tura fieri, non loquentium voluntate plane conftat . Nam Ci 
quis forte dubitat , is animadvertat homines prorfus omnes 
quotquot id temporis audire polTumus , quacumque ex gen- 
te fint, ita loqui . Immo nos ipfi fi procerum aliquod ver- 
bum interpofito filentio dividamus , ficuti verbum illud in 
duo quafi verba difpertiri contingit, ita in utraque parte vo- 
calis illa infignior fubito reperitur ; neque nos uUa diligen» 
tia , & cura obfiftere pofiTumus quo minus id fiat, nifi forte 
verbo in fyllabas refoluto , quo tandem fado fyllaba: omnes 
erunt praccipux , omnes infigniores . Syllabam hanc , feu litte* 
ram vocalem tum veteres , tum recentiores accentum vocant , 
eamque exiAimant a reliquis fyllabis diftingui , quod acutio* 
re , aut graviore vocis fono proferatur . Sed omnino abfunt 
a veritate ; quod facile quifque agnofcere poterit in eo can- 
tus genere , qui propius ad communem loquendi rationem 
accedit . In cantu hujufmodi fyllabx fingulac , tum qux accen- 
tum habent , tum quac non habent, manifefto internofcun- 
tur. Sunt enim perfpicux , funt infignes nihilo minus , quanj 
in fermone. Omnes tamen eo prorfus acumine feu gravitate 
vocis a canentibus efferuntur , quam cantus ratio poftulat , 
fcihcet locus is , ubi a cantus magiftro in charta confignatx 
funt. Non igitur acutiori, five graviori vocis fono accentus 
fieri confuevit . Dixerit quifpiam, difcrimen elfe exiguum, ut 
facile nos fugiat ; fed contra accentuum vim omnes vulgo 
fentimus . Igitur qui fieripoteft, ut eadem acuminis n-^utaiio, 
quidem ea fit , & aures duriffimas impellat , & animadver- 
fionem omnium fugiat , rnuficorum etiam , quorum funt au- 
res maxime exercitatx? Nos fuperius de Mufica agentes mu- 
fici accentus vim non mutato vocis tono explicavimus , fed 
voce eadem auda , vel produda. Nihil prxterea contingit in 
verborum pronunciatione , nifi quod mufici frequentius auda 
uii folent , loquentes produda. 
XXX. Hinc Poetarum pedes cum fimpHcibus rythmi 
formis niuficorum omnino funt conferendi . Pedes bini , Tro- 
chxus, & Jambus , duplam formam referunt . Diffimiles vc» 
ro fQnt, quod ille in prirre fyllaba accentum habet , hic in 
goftrema. Rurfus bini pedes , Dadylus , & Anapxftus , triplam 
re- 
