Opusgula* 
197 
iifdem chordarum comparationibus pofiTent habere . Unum i- 
gitur fupereft videndum , quid incommodi afFerant novse, quae 
obveniant , chordarum comparationes . Bafi ftante, chordx pro- 
priac modorum duorum & inter fe , & cum chordis com- 
munibus in utroque modo jam a nobis comparatae funt « 
Translata bafi continget practerea , ut fecunda , & tertia mo- 
di minoris cum fexta , & feptima majoris fint conferendx | 
rurfus fecunda , & tertia majoris modi cum fexta , & feptima 
minoris . Harum vero chordarum difcrepantiac quibus in mo- 
dis occurrent ? Num in remotioribus a modo, qui ortum ha- 
bet a bafi primaria , an etiam in caeteris ? Difcrepantiae ipfx 
erunt ne leviores , an graviores? Tandem qua ratione evitari 
poterunt , aut tolli? Haec ego aliis confideranda, ac dirimen- 
da permittere ftatui, iifque potiffimum, qui forfan mea haec, 
leilione dele<5lati , haud minimi fecerint . Harmoniae tamen 
fuavioris incrementum , quod nobis fperandum proponicur , 
difcrepantiis quibufcumque e mufica abadis, haud mihi vi- 
detur effe tanti, ut multarum chordarum au<Slo numero, & 
incommodo quaerendum fit. Quin immo, fi diiTonantix omni'» 
no haud tolli pofTunt , omnino haud tolli oportere exiftima* 
verim , iifque facile aflfentiar , qui opinantur ex ea , de qua lo- 
quimur , chordarum muficarum difcrepantia , ejufdemque inae» 
quali diftributione commodi plus quam incommodi obvenire 
folere, cum hinc modi finguli inter fe varii fiant, & variis 
animorum affedionibus , five exprimendis , five excitandis a- 
ptiores , vehementioribus , qui chordas ah*quas habent jufto 
intenfiores, molhoribus, qui remifliores . In arte enim, quae 
a natura proficifcitur , nihii videtur utile fore , quod natura 
ipfa vetat pofle fieri* 
GA 
