Opusgula. 30! 
GABRIELIS BRUNELLII 
De %eptiUum organo auditus > 
QUamquam fenfus omnes, quibus univerfa a naturs 
animantia audla func , & ornata, plurimum decoris 
habeant, & prseftantiac; auditus tamen videtur o- 
mnibus dignitate, utilirate , ac neceffitate anteire» 
Hoc enim uno inter fe focietates jongunt fuas , hoc fe mu- 
tuo fequuntur , boc admonentur ut v olentas robuiiiorum in- 
curfiones efFugiant, eludantque callidiorum infidias. Unus hic 
e fenfibus omnibus femper in promptu eft , nec , ut cbjeda at- 
tingat, aut lucem defiderat, velut oculus , qua jlluftrentur , aut 
eorum requirit applicacionem , uti tadus, guftufve . Qu2c cum 
ita fint, incredibile prorfus videtur , naturam, quze omnium 
perfe<ftioni , confervationique in primis ftuder , aliquod con- 
didiffe animantium genus, cui non prseclarum hoc , maxime- 
que neceftariura munus concefferit . Qujd enim ? Negabimus 
ne 5 hoc a natura beneficium quaedam bruta obtinuifte , quod 
nullum in confpedlum veniat earum partium veft gium , 
quibus foleat auditio in cacteris abfolvi ? At vero cur non i- 
ta tenuibus iifdem organis praedita fint, ut obfervatorum di- 
ligentiam dexteritatemque eludant? Cur non tam diverfa ra- 
tione conformatis , ut cum eorum ope audiant optime , au- 
ditus tamen ftrudlura carere videantur? Quid fi eadem audire 
certum, exploratumque fit? In locuftis certe auditus fenforia 
nemo detexit . Audiunt tamen . Id nos fuperiori anno ex- 
perti , maxime gaudemus , ad eadem experinienta gravifTimum 
teftimonium veftrum , ad noftram vero opinionem confenfio» 
nem veftram accefriffe . Quae vero tunc de loeuftis praeftiti- 
mus , id mox de univerlo teftudinum genere , de ranis , de 
iacertis, de ferpentibus tandem oftendemus. Hasc autem haud^ 
molefta vob s fore, id facit ut fperemus, quod non tantum' 
copj^^auras , quas proferamus, habemus, fed cert flPmas ob-- 
fervationcs, quibus lorum animalium iiluftretur hiftoria-o- 
Qib.a^ 
