Opuscsjla» ' 3 17 •' 
2» -4-« ; r 2 , — f 
2 / g •- /> — [ 2 H-^ Vy — p ' 2 ^ H- V f^—p ~ 
[2/>H-zv/a— quod erat demonftrandum . 
Si S O xquet 2/>, SM cvadit =0; fi fuperet, S M c- 
vadit ncgativa =:y — 2/», & A M' =^ — p; unde fegmentum 
A M' O' erit = — p V p - 4??; triangulum vero 
M'SO*erit=^- — V ^yP " '^P P ' Quapropter fi ex seg- 
mento majori A M* O' deducatur in hoc casu triangulum M' S O' 
rcfultat fedor A S O' = y-^^P ^ _^ ^ m f^pjjj ^ itaque 
formula fedtorem ASO cxprimens, cujufcumque magnitudi- 
nis fit radius S O , non variacur . 
Ad obtinendum fedorem parabolicum O S Qfubtraximus 
ex majori AbQ^minorem ASO; fed hoc tantum valet in 
cafu , quo ipfi exiftant in eadem parte refpedtu ad axem 
AS, fi vero axis mediet inter utrumque, tunc facienda eft 
eorum fumma . Ex comparatione chordac QjO, cum Q.A , 
quae per formulam ^ exprimitur, cognofcimus 
fi agatur de fumma, vel de fubtradione . Etenim fi fit 
QP major Oj\ in cafu fumus fummx ; fi minor, fubtra- 
dionis . 
Hifce praemiflis en praxis, qua Problema propofitum ex- 
peditur, fi cogniti fupponantur anguli fadi a diftantia inter 
Tellurem , & Solem cum linea nodorum , & a plano Pa- 
rabolx cum plano Eclipticx . Sit itaque Parabola {Vtg, L) 
N G quxfita , in cujus foco S fit Sol, N N' fit linea no- 
dorum , feu communis intersedio planorum Parabolae , & 
Eclipticx , cui ex C normalis fit C D in D exiftens in plano 
parabolt ; ex D ad N N' erigatur normalis D L in plano E- 
clipticac , ent C D L angulus inclinationis planorum Para- 
bolx, & Eclipticae ; angulus vero TSN comprehenditur ab 
ST, diftantia fcilicet inter Tellurem & Solem , cum linea 
nodorum iftiufmodi vero anguli dati fupponuntur , & per 
eos determinatam habemus pofitionem plani Parabolac relate 
ad planum Eclipticac; huic normalis fit C L occurrens redae; 
DL in pundo L; conjunganturque T, L per redam TL 
ufque- 
