63 
zyn reeds eenigzins vleeschvretend , en namen in ge- 
vangenschap gekookt vleesch aan, en indien verschei- 
dene Ie zamen opgesloten waren, vochten zy zoo lang, 
lot er een overbleef, en aten het vleesch der gedoodde 
op, zonder aarde schynen zy niet wel te kunnen be- 
staan , daar zy dan schielyk ziek worden , terwyl zy 
daarentegen als hun aarde of zand gegeven wierd wel 
niet groeven, doch zich gedurig met hetzelve reinigden 
en lang in gevangenis leefden. Het schynt dat deze 
soort even als de overige van tyd tot tyd in ontel- 
bare menigte verhuisd , doch men heeft daarover 
geene genoegzame berichten C). 
13. (5) L. HuDSONius. De trekmuis der Hudsons' 
haaj. 
Mus Hudsonius Pal las glir. p. 208. tab. 26. 
fig.A.B.c. Schreb. tab. 194. 
Lemmus Hudsonius Desm. mamm. n.453. 
Asc1igraau%v, met een weinig bruin aangevlogen, 
roestbruin aan de zjdeji, de buik wit; vier vingers 
aan de voorvoeten, met eene geringe spoor van duim; 
de nagels der wjs - en middelvinger zeer hoog en als 
't ware dubbeld. 
(*) Volgens Pal las, zonde deze soort vier maaltanden 
onder en boven aan elke zyde hebben, doch tevens bemerkt hy, 
dat men ze slechts met moeite kon onderscheiden, zoo dat hy 
zich welligt hier in vergist heeft. 
