lengte der ooren . . . . . . . . 4ifw. 
— der achters^oeten ...... 8 - 
Als eene overgang van de Lemmings tot wöel- 
muizen is deze soort zonder twyfel te betrachten. 
Schoon zy alle kentekenen der woelmuizen draagt, ge- 
ijkt zy noch zeer den trekmuizen, door haren stom- 
pen kop, het dikke ligchaam en de dichte wollige be- 
haring, zelfs zyu hare voetzooien niet geheel naakt, 
de lange haren der achtervoeten krommen zich by haar 
meer dan by de andere soorten, onder den voet om 
en geven de voetzool, den schyn, van behaard te 
zyn, echter draagt de hiel, slechts eenige korte haa- 
i-en; behaard is derhalyen de voetzool geenszins te 
noemen. 
De kop is stomp, sterk behaard, en de bovenlip 
gespleten , de neus niet vooruitstekend , en met een 
weinig roodbruin omringd, de beharing is veel langer 
en zachter dan by de overige, op den rug hebben de 
haren 5'" -6"', de kleur is geelgraauw, hier en daar 
met een weinig zwart gemengd; de gansche onderzyde 
vuilwit , de pooten van dezelfde kleur en met eene 
gladde huid bedekt; en niet schubbig, zoo als by alle 
volgende woelmuizen. De staart wit, en sterk behaard, 
zoo dat de schubbige ringen bezwaarlyk te zien zyn. 
Het vaderland van deze soort is veel zuidelyker, 
dan dat der overige; in de steppen, die de Caspische 
zee omringen, tusschen de Wolga en Jaïk ontmoet 
men deze soort in ontelbare menigte. Daar zy even 
