13 
merkt , is , dat altyd de snjtanden der onderkaak 
even als die der bovenkaak overdwars rechtlynig afge- 
knot zjn, nimmer aan hun uiteinde afgerond of pun- 
tig, maar aan de snede even breed als aan den wortel. 
Alle gravers zyn slalionnaire dieren ; dit is een 
natuurlyk gevolg van hun onderaardsch leven, altyd 
zyn zy op een weinig uitgebreid vaderland beperkt, 
en daar, waar de natuur des bodems veranderd, breiden 
zich de soorten niet verder uit. Zoo leeft de Siphneus 
in de drooge vlakten van Siberien, de ^^comj^5 slechts 
op de hooggelegene vlakten van Noord -Amerika, het 
eigenlyk geslacht Bathjergus slechts in de vochtige 
laaggelegene landen, van Zuid -Afrika, de Spalax alleen 
is meer verbreid en bewoont het westelyk Azien en 
een groot deel van het oostelyk Europa. Deze beper- 
king in enge grenzen verklaart zich daardoor, dat ie- 
der geslacht en byna iedere soort op een bestemd 
voedsel is aangewezen; op gewisse planten, op gewisse 
wortels , en dus de grenzen niet overschreiden kan , 
binnen welke deze planten , deze wortels voorkomen. 
Het merkwaardigst voorbeeld hiervan , toont ons de 
B. maritimus , welke zich slechts aan het strand op- 
houdt en alleen in die plaatsen van hetzelve waar de 
Cunonia Capensis groeit, terwyl de B. Capensis slechts 
in de tuinen der Kaapstad woont, en dieper het land 
in, aan de vruchtbare boorden van kleine beeken. 
Alle welke wy onder deze familie rekenen, leeven 
in de aarde zelve, alle graven zich holen, doch op eene 
