73 
de Wolga en volgens Steller tot in Kamschalka uit. 
Pallas spreekt reeds van een exemplaar, hetwelk in 
de kruidtuin te Gottiiigen gevangen was, en legen» 
woordig is liy in het geheel niet zelden in Duitsch- 
land, vooral omstreeks Leipzig en zelfs op de glacis 
van Weenen ('). 
Dat dit dier zoo zeer verbreid zynde, in de ver- 
schillende climalen eenigzins verschillend voorkomt, is 
niet dan natuurlyk; zoo zyn, die in de noordlyke stre- 
ken van Siberien voorkomen, gewoonlyk iets donkerder 
van kleur, die welke zich aan de Wolga ophouden, zyn 
een weinig kleiner en hebben de staart iets langer, lot 
dezen rekent Pallas het Göttingsch exemplaar, en zal 
waarschynlyk ook de H, mtilans gebracht moeten worden. 
17. (4) H. ALLiARius 111. De Lo ok-\v O eluiuis ^ 
de Lookmuis, 
Mus alUarius Pall. glir. p.251. lab. 14. C. Gmel. 
Schreb. tab. 187. 
Atvicola alliarius Desm. mamm. n.444. 
L'alliaire Vicq. d'Azyr. syst. anat. des anim. 
II. p.393. 
Aschgraauw op den rug, ligter aan de zjden, 
onderzjde des h'gchaams gefyk als de a^oeten wit, 
zeer groote naakte ooren, sterk behaarde staart. 
(*) Deze zouden volgens den Heer ïhienemanne eene eigene 
soort die zEd. Hjpudaeus rut Hans noemt ^ uitmaken, doch ik heb 
geen specifiek onderscheid aan dezelve kunnen bemerken. 
1 
