84 
daanle. Eenige bestendige speelsoorlen laten zich tcch 
ondersclielden , de gemeenste is van eene eenvormige 
zeer op het geele trekkende vaale kleur, die alleen aan 
de onderzyde grysaclitig wordt, de staart scliynt iets 
korter dan gewoonlyk te zyn. 
Doch de merkwaardigste speelsoort is gewis die, 
welke Buffon (Hist. nat. t.?. p.372.) doet kennen. Het 
Berlynsch Museum bezit twee exemplaren van dezelve. 
Zy heeft eene ongemeene gelykenis met den waterrat. 
Het haar veel zachter en tevens langer dan by de ge- 
wone veldmuis, de kleur is by een der exemplaren, 
eenvormig zwart, alleen de lippen een weinig ligter 
gekleurd; het andere is over het gansche ligchaam 
donker bruingraauw, met zeer veel zwart gemengd zelfs 
aan de onderzyde, de beharing der kop is ongemeen 
sterk, zoodat zy de ooren geheel verbergt, en de kop 
ongemeen groot doet voorkomen, dit en de veel stom- 
pere neus, geeft haar veel gelykenis met den waterrat, 
zelfs in hare afmetingen komt zy meer met deze over- 
een , een der gemelde exemplaren had 4" lengte, de 
staart 1"7'" en de achtervoeten 10'". 
Witbonle veldmuizen komen niet zelden voor, doch 
geheel witte af kakkerlakken schynen van deze soort niet 
waargenomen. De veldmuis is door geheel Europa in't 
noordelyke Azien tot aan de Obi verspreid en zelfs belet 
de strenge koude haar niet tot in Siberien voorttedrin- 
gen. Het is gewis de schadelykste, niet alleen aller woel- 
muizen , maar van alle de naagdieren , voor welke de 
