123 
deu staartwortel uitstrekt, aan de zyden is de kleur 
ligter; de buitenzyde der ledematen en de voeten 
schoon geelachtig-ros, doch de vingers wit, de gansche 
onderzyde vuilwit. 
Het hoofd is kort, doch byzonder breed en pun- 
tig, de neus zeer vooruitstekend , en met een sterke 
haarkam de ooren middelmatig, vry sterk behaard de 
gehooropening echter zigtbaar. De bovenlip gespleten, 
de bovenste snytanden wyken van de gewoone vorm 
van die der ratten af: juist in haar midden zyn zy 
met eene diepe voor getekend, en aan hare snede in- 
gekerfd, by alle andere welker boven snytanden ge- 
groefd zyn, zien wy, dat ieder afdeeling de eigenschap 
der tand om rechtlynig afgeknot te zyn , behoudt, hier 
echter zien wy het geheel anders , daar iedere afdee- 
ling in eene scherpe punt eindigt C). Een ander niet 
minder onderscheidend kenmerk is, dat aan de voor- 
voeten slechts drie duidlyke vingers te bespeuren zyn, 
het stompje der duim is ongemeen klein en schynt geen 
nagel te dragen, even zoo is het met de kleine vinger 
gelegen, niet de minste spoor konde ik van dezelve 
ontdekken, en zelfs met eene sterk vergrootglas was 
niets van dezelve te bemerken. De achtervoeten met vyf 
vingers en vry grootte witte nagels, naakte voetzooien, 
(') Voorzeker verdient deze soort eene eigene afdeeling, 
zoo niet een eigen geslacht te vormen, doch daar het Berlynsch 
Museum slechts een opgezet exemplaar bezit, kan ik by gebrek 
van de maaltanden gezien te hebben, hier niets over bepalen. 
