I I 2 
COMMENTATIII . 
dem . Qiaare cum fit proportio inter fagittam D & vim F 
pcrpetua & conftans ; perpetuum quoque , & conllans vibra- 
tionis tempus fit , oportet . 
Ea re fit , ut foni proveniant ex eadem chorda jeque lem- 
per acuti , aut graves . Quod aliud theorema eft inter muficos 
maxime illuftre ; nam cum jequalia femper vibrationum fmt 
tempora , neceffario fequitur , ut vibrationes quoque eadem 
femper frequentia lint . Idque tenet , modo ne chorda plus 
nimio inflec^^atur ; fallet autem , li validiorem iftum accipiat , 
flecflaturque plus quara oportet ; nam inflexione aufta , trahen- 
di vis lit major , quara pro fagittae magnitudine ; itaque vibra- 
tiones primum celeriores proveniunt , quae poft , contracl^ ad 
minus fpatium , iraminuta vi , fiunt tardiores . Hinc illud fe- 
quitur , ut , fi chordae pauUo vehementius pullentur , fonum pri- 
mum edant acutiorem , qui poft in grav^iorem defniit ; quod 
illi interdum mirantur , qui fidibus canunt , caufae infcii . 
His compertis ad eas etiam chordas m.ulicas Euftachius fe 
contulit , in quibus ad temperandos fonos non longitudinis 
tantum ratio habenda eft, fed etiam tenfionis , & cralfitudinis . 
Dilatavit ergo formulas , ut haec tria complecflerentur , eifque 
demum inftruftus in artem muficam invafit . Nobis fatis eft: 
hxc adhuc de perculTionis atque eiafticitatis vi piopofuilTe . 
ARI- 
