Opuscula . 305 
nunc de brevi quadam annotatione non filebo , qiiam a fab- 
tililHmo Francifco Maria Zanotto audivi interim, dum hafce 
.meas cogitationes cum ipfo in primis comraunicabam . Ex quo 
in sequatione f fic ajebat vir dexterrimus ) j ad majorem 
poteftatem non afcendit , quam ad fecundam; fequitur , data 
qualibet , vaiores y non elTe polTe nifi dtios ; quocirca fi ad 
sc =:.ia pertineant hi y infinita negativa , quse fupra DS ex- 
tendatur , & y finita pofitiva , quam linitam pofitivamque y 
in linea D F invenimus , non alia elTe videtur , quae ad talem 
sc pertineat. Neque inficiandum eft , curvcie partem , quae fupra 
axem alfurgit , ultra puncftum F ad infinitum progredi , tunc- 
que y pofitivam infinitam fibi vindicare ; verum fi h^c y po- 
fitiva infinita ad x ~ ia refpondeat , quis intelligat quomodo 
y in aequatione , in qua ad fecundam tantum poteftatem attol- 
iitur , attamen valoribus tribus donetur? Haec erat Zanotti an- 
notatio , quje prseter quam quod valet multum & ipfa , non 
erat certe praetermittenda , quippe quia tantus horno eam ms 
monuit . 
En demum , Sodales doffliflimi , pteroidem torricellianam 
latiilime conilru^lam . Nen amplius h^ec indiget anguio refto ; 
eonftruitur angulo quovis . Ceterura nefcio , an fit qui de ea 
aliquid tamen dubitet , cum ipfa conftruatur ope anguli acuti . 
Nam f Fig. 2 ) fi refba , fupra quam lineas M E & E G f i- 
mimus , fit parallela lineas E B , eamque tantum fecet , ( qux 
parallelarum eft ratio ) cum utraque in infinitum protra(fia 
fit , quom.odo inveniendum erit in illa pundum O curvse ? 
Quis poterit tum infinitum dimetiri , tura quanta fit dignofce- 
re linea AO , quje infinito adjund:a hocce pua5tum O indicai? 
Si tamen eft , qui fic dubitet , mecum videat , an dubium nullo 
negotio evanefcat . Ducatur ( Fig. 6 } per punftum A linea 
AK parallela linese FD. Ex punfto B demittatur linea per- 
pendicularis ad lineam AK: & punclum , in quod perpendi- 
cularis cadet , erit pun(5lum O, quod qucerimus . Anguli KOB, 
& O B P funt re(5li , ideoque fi fingamus iineas B P & O H 
produci , ufquequo hse limul interfecentur , tunc fient crura 
trianguli ifofcelis infinite acuti , ac profe(5to erunt ipfis sequa- 
les . Sic igitur adeft linea , videlicet AR, qua^ ex A difcedens 
pun(5tum O determinat . Quid intereft , fi linea haec potius fub 
axe incedat , quam fupra axem attollatur ? Portio autem cur- 
vs QFi^. 2}, qus inter pua(fta O & A jacet, defcribitur 
atque 
