B, WX. Mufica Vocalis^^ 
Hic mecum: Fruftra eft nihil ergo? nec ipfaea, quæ non 
Tam res^ quara rerum potius quis dixerit umbras. 
Sic fonus haud certe fruftra eft ; Proh ! quanta fine illo 
Tædia! quisrorpor? fi nusquam bianda loquelæ 
Svada foret - majora loquor - fi mufica nusquam? 
Te^ te ego credidérim ^ modulatå voce canoram, 
Mufica cælefti^ fi fas fit^, origine cretam. 
Scilicet humanus non te labor extudit unquam, 
Sed virtus nativa tua eft. Dum talia verfo, 
Aftitit ecce> polo deUpfa per æthra ferenum, 
Formå Deæ* Quali facie, dignofcere promptum 
Non fuit attonito : fed toto in corpore nil non 
Concinnum vidi. Citharam quoque forte notavi^ 
Cui tremulas furtim chordas vibraverat aer, 
Hæc prior: Et quis te, ftrepitu nutrite forenfi^ 
Tanta agitare jubet^ Rerum cognofcere caufas 
Hi poterunt, quorum genius fublimior aftris 
liluxit: Sed enim^ quia vatibus omnia fas eft 
Qyærere, nec forfan quodam fine numine quæris, 
Adde fidem didtis / Eadem^ qvæ vociSj,origo 
Eft hominis , cantusque eadem : Nam mufica vox eft* 
Muficus infantis tenero vagitus in ore^, 
Muficus infirmi fcnis æger anhelitus : omnis 
Vox fonus eft, omnisque foni variatio rurfus 
Mufica, qvotque modis tremulas hic excitat auras^' 
In totidem juxta fefe induit i!la liguras. 
Nam Deus (ipfe licet fimplex fit & unus & idem) 
Mille per ambages & per difcrimina mille 
Texuit hoc totum. Species , mixtura , vicesquc 
Innumeræ; Nihil eft nexum quod funditus omnem 
Refpuit, inque uno nihil abforbetur eodem^ 
Non folium folio, non eft contermina glebæ 
Gleba fuæ fimilis , non pifci pifcis , avisve 
Inftar avis. Quid parva moror? Vaftiffima tellus 
