B. L. MuflcaVocalis, 185 
Nec potui» Solum liquet hoc; te abfente parentes ~" " 
Semperamo, fed triflis amo. Præfen te vie i ffim 
Inrerdum fateor me vix meminilTe parentum. 
Dixit, & ampIeiPcens libavit amica volentis 
^ Ofcula^ flammeolo nox pronuba contegit ambos. 
Inde comes moduli nnnqvam divulfa poéfis, 
Libravitque foni gravitatem & muifit acumen. 
Inclyta per terras felici copula nexu 
Protulit imperium. Tu fceptri prima canori 
Servabasj gens Abramidumj, moderamen & idlum 
Horruit invifos inter tua tympana cantus 
Memphis, & Ifiaci manes rremuere tyranni* 
Nec præbere manus ars officiofa negavit 
Apta fatifcentem chordis attoUere vocem. 
Læta Sion ! qvanto credam tua mænia motu 
Exultafle y Deo poftqvam gratiflimus Heros 
Ipfe fides acuitj pleftra ipfe fonantia movit, 
Cælicoltim plaudente choro, tune fata recludens 
Spiritus incubuit citharæ, primævaque fefe 
Harmonicis pafla efl diduci mufica fphæris* 
Illa qvidcm templi penetralia facra profanis 
Heu ! manibus temcrata videns, invita receffit, 
Sæpe gemens, oculis adyta hæc fua fæpius udis, 
Qyæ qvondam in nebula Numen compleverat ipfuni^ 
Refpiciens : terris longe tamen ante benignura 
Indulfit radum ; velut inclinatus horizon 
Solis ad occafum pallenti ftringitur auro* 
Tuiw: 
