12 
den staart. In grootte staat hij tusschen de beide andere species in. 
Hij schijnt zeer zeldzaam te zijn; ik heb slechts weinig positieve gege- 
vens over hem in de litteratuur kunnen vinden, sommige auteurs twij- 
felen dan ook aan het bestaan van de socrt, bijv. Salvin en God- 
ma n in hunne Biologia Centrali- Americana. S h a r p e daarentegen 
schrijft in den Catalogue of Birds (1874) over R. taeniurus: ,,I fancied 
at the timic that it v^as not distinct from one of the other two spe- 
cies, but I have net been able to reconcile it with either of them", en 
houdt ook in zijn Handlist of Birds (1899) de soort in eere. Ook 
G u r n e y, die in The Ibis van 1879 de verwarde synonymie van het 
geslacht bespreekt, zegt dat ,,Mr. S h a r p e's description of the type- 
specimen of R. taeniurus appears to indicate a distinct species". En 
Cabanis zegt bij zijn bovenvermelde type-beschrijving, dat hij de 
soort al sinds jaren van de beide anderen heeft onderscheiden. 
Het exemplaar in het Haarlemsch Museum behoort nu ongetwij- 
feld tot deze laatste soort, en komt geheel met de type-beschrijving 
van Cabanis overeen. De dekveeren onder den staart zijn lood- 
grijs met witte toppen, ook de dekveeren boven den staart zijn don- 
ker. Over den zwarten staart zonder lichten eindzoom loopen drie 
witte banden, onder is d*e basis van den staart wit, en loopt er nog 
een witte dwarsband op ih van de staart-lengte. De afmetingen 
zijn, gemeten aan het opgezette exemplaar (ter vergelijking voeg ik 
die der beide anderen volgens den Catalogue er aan toe) : 
taeniurus socm6z7rs (volgens S h a r p e) leucopygus (id.) 
lengte ±16 inch. | 13,5 inch. 18 inch, 
culmen 1,6 „ 1,8 „ 1,5 ,, 
vleugel 10,6 „ 11,7 „ 14,1 „ 
staart 5,8 „ 5,5 „ 8 „ 
tarsus 2 „ 2 „ 1,95 „ 
Het exemplaar houdt dus in grootte het midden tusschen de beide 
andere soorten, slechts zijn de vleugels en staart relatief kleiner dan 
bij de beide anderen, hetgeen ook Cabanis vermeldt. 
Rostrhamus taeniurus was tot nog toe slechts voor het Amazone- 
gebied bekend; hij zal dus vcortaan ook, hoewel als zeldzame ver- 
schijning, tot de avifauna van Suriname gerekend moeten worden. 
4 Febr. 1920. 
