72 
ei tomperatuurschommelingen eenigszins tempert, wat öök be- 
scherming is. 
En nog iets anders: de Duif met haar witte eieren, evenals de 
Boerenzwaluw en het Zwarte Roodstaartje zijn bewijzen, dat het 
witblijven van de grondkleur van eieren in open nesten niet tot 
bewiisbare vermindering der bestaanskans, laat staan tot uitsterving 
behoeft te leiden. In al deze gevallen immers zijn andere eigen- 
schappen opgetreden, die hetzelfde bereikten als bekleuring en 
misschien zelfs veel beter. De Duif verlaat het witte ei niet of 
zelden. Van af het leggen van het eerste ei blijft ze er op zitten, 
wat voor vogels met groot aantal eieren de broedperiode onmogelijk 
lang, wellicht te lang zou maken. De Boerenzwaluw en vaak ook 
het Zwarte Roodstaartje bouwen hun nesten onder bescherming 
van 's menschen dak, een vorm van beveiliging, waarbij hun ei het 
gevaarlijke holenbroedertype kan behenden. Resumeerendo meen 
ik dus, dat we den beschermenden invloed van kleur of andere 
eigenschappen moeilijk zullen kunnen bewijzen in op zieh zelf staande 
gevallen. Groote algemeene verschijnselen moeten hier beslissen. En 
ik meen in de reeds meer genoemde studio er eenige te hebben 
aangewezen, waarbij aan die beslissing niet te ontkomen valt. En 
juist in die gevallen blijkt dat „beschermende" eigenschap niet moet 
worden opgevat als: „afdoend beschermend". 
Na deze toelichting omtrent de beschermende kleur en constructie 
van den binnenwand van het nest, die b.v. bij Vinken met dezelfde 
bedoeling schijnt voor te komen, n. 1. bescherming- der jongen, kee- 
ren we weer tot den vogel zelf terug. 
Het wijfje krijgt gedurende den broedtijd soms een wrong in het 
einde van den staart, die haar het vliegen merkbaar bemoeilijkt. 
In dit geval was het nest dus blijkbaar iets te klein. Langzaam 
verdwijnt die echter en als de moeilijke verzorging van de jongen 
buiten het nest begint, kan ze daaraan ongestoord meewerken. En 
niet heel lang daarna voegen zieh andere Meezen en soortgenooten 
tot kleine troepjes bij een en de zwerftochten, loopbaan zou ik haast 
zeggen, beginnen weer van voren af aan. 
In den jaarlijkschen cirkelgang, dien we den vogel nu hebben 
zien volbrengen, komen nog eenige verschijnselen voor den dag, 
die we aan eene nadere beschouwing moeten onderwerpen. We willen 
beginnen met de veer, die we nog al eens voor in de opening van 
het nest vinden aangebracht. Soms schijnt zij vrij onschuldig daar 
aanwezig, maar soms ook dwingt zij tot nauwkeurige waarneming 
