76 
Die van 1909 was normaal, maar die van 1916, die licht zal brengen 
in het drietallig voorkomen in den broedtijd, beschrijf ik ten slotte 
uitvoerig, althans voor den lezer, die zieh reeds heeft ingedacht in 
het constante huwelijk en het vaste domicilie. Voor menigeen zal 
dit zeer gemakkelijk zijn, omdat hi] hiermede direct een reeks hem 
bekende, tot nog toe afzonderlijke feiten in onderhng verband kan 
brengen. Yoor wie daarin nog vreemd staat is het geval moeilijk 
te begrijpen. 
Toen ik in domicilie II op 30 April 1910 weer eens drie Staart- 
meezen hoorde en zag, was direct al mijn aandacht gespannen. 
Het duurde dan ook maar weinige minuten of daar zagen we ze 
bezig aan één nest ') in een Pinus banksiana van iets meer dan 
manshoogte. En voor 'teeret kon ik duidelijk constateeren, wat ik 
vroeger al eens op grooter hoogte meende te zien: ze bouwden er 
alle drie aan, maar naar het mij toescheen, nu juist niet in voile 
harmonic. Meer kwam ik dien dag niet te weten ; het nestje was 
welUcht een week onder banden. Reeds den volgenden dag werd 
ik bijzonder getroffen door het feit, dat het spannetje van drie was 
veranderd in één van twee en een éénling, die beurtelings aan het 
nest arbeidden en die een oprechte kibbelpartij begonnen, wanneer 
ze elkaar op het terrein van den gemeenschappelijken arbeid ont- 
moetten. Het onafscheidelijk verbonden paartje — waarvan één een 
witkop — ruimde dan het veld en de éénling — een wijfje, zooals 
later bleek — behield het terrein. Zij was de eigenares van deze 
woning. Het geval begon interessant te worden. Inmiddels ver- 
anderde er iets in de wijze van werken. Het paartje, dat ik de 
eerste dagen duidelijk met bouwstoffen had zien komen aandragen, 
begon nu schijnbaar het kunstwerk af te breken. Het materiaal brach- 
ten ze steeds in dezelfde richting weg, naar hun eigen nest, zooals ik 
begon te vermoeden, en wat ook juist bleek; terwijl verdere nauw- 
keurige waarneming van zeer nabij mij deed zien, dat het nest niet 
werd afgebroken, maar dat alleen los hangende berkevelletjes en mos- 
draadjes zorgvuldig werden weggenomen, bijna uitsluitend aan den 
onderkant. De lezer zal begrijpen, dat er menig uur is moeten ver- 
loopen aleer ik mijn waarnemingen begon te gelooven: een vogel- 
paar helpt een éénling bij het maken van een nest. Ziedaar het 
onloochenbare feit! Welk een hooge vorm van samenleving! Maar 
hij wordt nog hooger^ al zal dat dan misschien niet volgens alge- 
1) Op het kaartje aangegevcn door een sikkeltje. 
