79 
vogels stellen, in plaats van die der lijsters. Thijsse heeft, door liet 
toekennen van cijfers voor verschillende vakken (eigenschappen) — 
een méthode, die voor den onderwijzer wel zeer voor de hand raoest 
liggen — aan de beide voornaamste pretendenten, de kraai en den 
nachtegaal, de zaak voor zieh zelf besUst '). Hij examineerde beide 
vogels naar: l^te volmaaktheid van lichaamsbouw, 2'le vederkleed, 
3^ic scherpte der zintuigen, 4clo vaardigheid in 't vliegen, 5f^p het 
gemak, waarmedo zij zieh over de wereld bewegen, 6<ie hun gedrag 
tegenover soortgenooten en andere dieren of menschen, 7tle nest- 
bouw, 8«te kunstuitingen en 9Je intelhgentie, en komt dan voor de 
kraai tot de cijfers 8, 8, 9, 8, 9, 9, 8, 6, 9, terwijl de nachtegaal 
het niet vorder brengt dan 7, 7, 7, 1, 7, 6, 6, 9, 6. De kraai heeft 
dus het beste rapport! 
Ook Brehm (de Vader) Steide de kraaien zeer hoog, hetgeen o. m. 
kan blijken uit deze uitspraak: „Wer den Tieren den Verstand 
nicht zuerkennen will, braucht nur längere Zeit einen Raben zu 
beobachten" Wie dat gedaan heeft, zal wel tot een ander inzicht 
komen, schijnt zijn onuitgesproken conclusie te zijn. 
Het mag ons dan ook niet verwonderen, dat kraaien, reeds in 
zeer oude tijden, de attentie tot zieh trokken en als tamme vogels 
zeer gezocht waren. Het hoogst in aanzien Stenden ze stellig wel 
bij de oude Grieken, die geloofden, dat de kraaien de toekomst 
konden voorspellen en bekend waren met allerlei dingen, die voor 
de menschen verborgen zijn. Aristophanes, de bekende blijspel- 
dichter, aan wien wij zoovcel kennis te danken hebben omtrent de 
zeden en gebruiken der Grieken van zijn tijd, vangt een zijner 
meest beroemde werken, ''Opviùeç (De Vogels), voor 't eerst opgevoerd 
in den jare 414 vöör Chr., aan, met een samenspraak tusschen 
EuELPiDES en Pistheteirüs, twee uitgeweken Atheners, die den weg 
wenschen te zoeken in het vogelrijk, en zieh als wegwijzers bedie- 
nen van een kauwtje en een kraai. Het eerste bedrijf speelt in een 
eenzame, rotsachtige Streek en begint aldus: 
£ Ktt VI Ç (touto Xsysi o tov koKoiov (pspûov) ' 
\^pô'/^v Ks^svëtç Vi TG ^év^pcv cpûûvsTûti ; 
Ile i(T ô ST a, I p 0 ç (tcvtc o Tvjv aopoowiV Cpspocv)' 
\) Jac. P. Thijsse, Het Vogeljaar (1904), pag. 30. 
2) Waar zegt Altvater Brp:hm dit? Ik heb het niet kunnen uitvisschcn en 
citeerde Brehm uit de tweede hand, op gezag van Dr. Kuut F].()iiicke, Deutsches 
Vogelbuch (1907;, pag. 307. 
G 
