35 
gegeven zijn^), zij zijn van bevoegdere hand dan de mijne, doch 
veeleer uit een socrt plichtsgevoel, om ook aan anderen iets te geven 
van hetgeen waarmede ik tcevallig bevoorrecht werd. 
Of gaat er geen grocte bekoring uit van het snuffelen in 
oude manuscripten en brieven? Denkt U dan even den vogelliefheb- 
ber, die op een goeden dag een gmote kist thuisgezonden krijgt, 
bevattende de manuscripten en nagelaten geschriften van 
Coeoraad Jacob Tenrrminck. 
Hiet was mijn sindsdien helaas overleden oom M. Temminck ■) 
wien ik dit buiterkansje dankte en aan v^iens nagedachtenis het mij 
€cne behoefte was deze regelen op te dragen. 
Daarnaast had ik het buitengewone voorrecht in den persoon van 
den Heer F. A. Verster van Wulverhorst, den 94-jarigen oud-admini- 
strateur van 's Rijks Museum van Natuurlijke Historie te Leiden, 
iemand te ontmoeten die den in 1858 overleden Temminck persoonlijk 
g'ckend heeft en mij uit den onpeilbaren schat van zijn geheugen 
Temminck kon beschrijven zooals hij in zijn laatste Levens jaren met 
onverflauwdcn ijver nog zijn trcetelkind, het Rijksmuseum, ver- 
zorgde. 
In vergelijking tot het werkzaam leven van Coenraad Jacob Tem- 
minck is het nagelatene slechts gering, voornamelijk omvat het de 
laatste deceniën van zijn tachtigjarig leven, van zijne eerste werken 
is weinig of niets overgebleven. Doch eenmaal zoekend komt men 
meer op 't spoor en gelukte het mij door de vriendelijke tusschenkomst 
van Temiminck's cudsie zoon Ccenraad, (nog in leven, en te Hilver- 
sum woonachtig) te weten te komen dat ook diens oudste neef J. I. 
Temminck te Amsterdam nog in het bezit was van nagelaten brieven, 
welke mij ter inzage gewerden en die mij meer dan iets anders een 
kijk gaven op den mensch Temminck, zooals hij was. Voor deze ken- 
nisname zij hier dan ook gaarne mijne erkentelijkheid betuigd. 
Comme remarque générale — zoo schrijft Temminck in 1854 aan 
zijn vriend prins Max von Wied, met wien hij over de opvoeding van 
zijn oudsten zocn correspcndeert — je puis vous dire qu'aucun de 
mies fils ') n'éprouve le moindre goût pour l'étude, qui m'a fait trouver 
tant de charmes dans la pratique des sciences naturelles." 
1) I. Levensschets van Coenraad Jacob Temminck, door J A Susanna, voor de 
Maatschappij van Letterkunde (Maart 1858) 
II. Levensberigt van Coenraad Jacob Temminck, lid der Kon Akademie van 
Wetenschappen, door W. Vrolik, Secrelaris der Afd voor Wis- en Natuurk Weten- 
schappen. ( Voorgedragen in de gewone Vergadcring der Afdeeling van 27 Fe- 
bruari 1858). 
III. Nekrologie: Coenraad Jacob Temminck, door S. v V. (Mr. E C Snellen van 
Vollenhoven) (in de Alg. Konst- en Letterbode van 27 Februari 1 858, ^ o. 9 v d. 70st. Jg.) 
2) Tweede zoon van C. J. Temminck, oveileden le Prilly 1 3 Maait 1918. 78 jaren oud. 
3) Op I Aug 1920, kreeg de Heer Verster van Wulverhorst als zoodanig, op 
verzoek, eervol ontslag. 
4) Alleen uit zijn derde huwelijk met Anna Agneta Smissaerl liet Temminck 
kinderen na, drie zonen : Coenraad Jacob, Marien en Willem Anne, de laatste over- 
leed reeds als jonge man. 
