36 
Moest deze bekentenis voor den vader zeker eene teleurstelling in- 
liouden, zij verraadt ons tevens, wat van Temminck's leven de drijf- 
veer was: „la pratique des sciences naturelles". Temminck leefde 
voor zijn werk, voor zijn museum; hij spaarde moeite nog kosten 
om het museum grooter en belangrijker te maken, en schoon hij wel- 
licht te groüte voorliiefde voor enkele diergroepen koesterde en wel 
speciaal voor de vogels, was het ongetwijfeld aan hem te danken dat 
het Leidsch Museum, door Brugman's toedoen opgericht zulk een 
Europeeschen naam verwierf. 
Wie de bovengenoemde levensberichten doorbladert zal voor deze 
bewering overvicedig bewijsmateriaal vinden en vragen wij ons dan 
af, hoe het kwam dat juist Temminck, die niet gestudeerd had, 
het daartoe bracht, dan zal wellicht daarop het antwoord moeten 
luiden: ,,Omdat hij alle eigenschappen in zieh vereenigde om die 
rol te vervullen." 
Van huis uit zeer wellevenid en onbekrompen opgevoed ^) vertoonde 
Temminck in zijn doen en laten die soberheid, vaak aan lieden van 
stand eigen, die hen in den omgang beminnelijk maken en van zeld- 
zaam aanpassingsvermogen. Daarnaast had hij voor zijn werk en zijn 
positie een geprononceerde ambitie. Hij wist zijn plaats te handha- 
ven en daarbij anderen tot mede-arbeiden aan te zetten en uit te 
kiezen. 
Alle geleerden uit zijn tijd waren, om naam te maken, veelal 
aangewezen op den omgang met de alleraanzienlijks'ten in binnen en 
buitenl'and, en Temminck wist op zijn vele buitenlandschc reizen, 
zieh de gen^genheid, de vriendschap vaak der eersten in den lande 
te verwerven. Hij was daarop ook gesteld, zij het ook als middel 
om_ zijn doel te dienen. 
In 1842 te Parij s vertoevend schrijft hij aan zij ne vrouw, naar 
aanleiding van eeme soirée bij Delesisert, den in die dagen bekenden 
franschen philantroop : 
,,Ik ben nu weder een Parijsch freluquet, een malle man, altijd met 
„spirit" voor zijn vrouw, gekleed als een dandy, met al die zotte 
grillen van den tijd, maar ook diaarvoor gemartcld in de nauwe schoe- 
nen en bitter lijdende om zoo niet geheel een vreemdeling in Jeruza- 
lem te zijn en met de zotte wereld eene tred te houden. Dit is alhier 
vooral noodfig, indien men zieh niet geheel ter zijde wil laten schui- 
ven" en verder: 
,,Morgenavond ga ik met den Heer en Mevr, v. d. Capellen (oud 
Gouvemeur-Generaal van Ned.-Indië) bij den Minister Guizot, den 
grooten man van den dag, dineeren, alwaar het aan geen hertogen 
en graven ontbreken zal. Spreek daar echter maar niet van, want 
dat geeft maar jalousie en nijd, daar ik wel buiten kan." 
1 ) Temminck sproot uit een Amsterdamsch patriciërsgeslacht. Zijn vader was 
directeur der Ooat-Indische-Compagnie. 
