Temminck was gaamc te Parijs, geen wonder ook, hij logeerde er 
bij zijne zuster de Witt, en waar een der de Witten gehuwd was 
met eene dochter van Guizet Stenden veer Temminck door deze re- 
latie vele deuren oi>en. Dat was zooals gezegd in die dagen voor de 
dragers der wetenschap van het grcotste belang; niet zelden waren 
zij de gunstelingen van Hoven of prinsen van den bloede, zooals bij- 
voorbeeld de gebroeders von Humbold aan het Pruissische Hof. 
Met Prins Luciën Bonaparte, den zoöloog, onderhield Temminck 
een levendige ccrrespondentie en persoonlijken omgang en de neef 
van dien grooten keizer roemt de gastvrijheid op Tenuminck's buiten- 
verblijf Wildlust bij Lisse genoten, zoowel als de voortreffelijke in- 
rich ting zijner biblietheek: 
n'ai pas plus oublié — heet het in een brief van anno 1851 — 
les oeufs de vanneau, le beurre d'herbe, les exquises perches à l'eau, 
les premières fraises, les petits poissons bouillis etc. etc., que ces 
beaux livres, si bien reliés et disposés, ces planches rangées par un 
raffinement scientifique si commode au studieux, dans le double ordre 
de numéros et de matière". 
Ook in Duitschland heeft Temminck waardevolle relaties. Wij 
noemden reeds prins Max von Wied, eveneen® zoöloog met wien hij 
een voortdurende ruilhandel dreef in begeerlijke naturaliën om de 
collecties van het museum ' te verrijken, Temminck's grootste le- 
ven&doel. Zijn Museum staat bij hem bovenaan, en als Prins 
Max hem meent te paaien, rekenend op zijn eigenliefde, weet Tem- 
minck zieh zeer hoffelijk, maar beslist aan zulk een aanslag te ont- 
trekken, 
Hoe vriendelijk luidt Prins Max's vraag in een brief van 1854: 
,,Pour devenir bien riche en objets zeölogiques vous allez 
seulement me céder ce que votre grand Musée reçoit dans une année 
Monsieur! La seconde année serait alors votre tour! Vous me pardon- 
nerez cette petite proposition, mais elle vient de ma conviction qu'à 
la fin vous aurez trop et vous serez trop riche dans ce genre!" 
En hoe fijntjes en gevat is Temminck's antwoord: 
.... ,,Veus savez que nous ne sommes pas chiche en fait de retour, 
et que sans avoir de trop, le Musée et son directeur tient pour maxime 
le libéralisme le plus parfait! Cet oracle est plus vrai que celui de 
Calcas! Si par hasard vous en doutiez, cher Prince, je suis tout prêt 
pour vous donner un démenti!". . . . 
Het allervermakelijkste van dît Spiegel gevecht is wellicht het feit, 
dat hier twee grijsaards met nog zoo jeugdigen ijver voor hunne be- 
langen strijden. Prins Max immers was 72 en Temminck 76 jaar ten 
tijde dezer briefwisseling, waarlijk een benijdenswaardige levenslust! 
Beide bleven intusschen goede vrienden, want in '55 gaat Temminck 
logeeren te Nieuwied, waar hij zijn zoon naar school brengt en wordt 
1) Henriette de Witt-Guizot, bekende schrijfster van kinderboeken. 
