40 
Toch was deze man voor wien de arbeid voor alles ging een lief- 
hebbend echtgenoot en een zorgzaam vader. 
,,Wat toch is een huishouden zonder vrouw? een dood element, 
een lichaam zonder ziel, een dag zonder zonneschijn", is de verzuch- 
ting die hem in een der brieven aan zijne vrouw van 't hart moet. 
Veer Anna Agneta Smissaert mei wie hij in derde huwelijk 17 
Sept. 1835 gehuwd was, schijnt Temminck een groote vereering 
gekoesterd te hebben. Zij was voor hem, den zooveel oudieren, de zon- 
neschijn in zijn Leven. De geleerde die niets lieyer doet dan zieh be- 
graven in zijn bibliotheek of in zijn musuem tenzij dan dat hij het 
afwissele met reizen, jagen of ,,duinizeren" zooals hij zelf zijn 
excursies betitelt, is ook als zestiger niet ongevoelig voor de poëzie 
dies 1 evens. 
,,La petite boîte ci- jointe siert de preuve, que je me suis occupé 
aussi de l'horticulture. La coupe des rosiers me fournit le moyen de 
vous présenter, non les prémices de Flore, mais ce sont ses derniers 
dons qu'elle vous offre avant l'hiver, image assez vraie quoiqu'un peu 
ampoulée, de notre union conjugale; puissent ces boutons s'épa- 
nouir encore sous vos yeux et vous faire illusion sur l'époque de 
l'année qui les a vu nâitre." 
Temminck was dol op zijn jongens. H«et is aandoenlijk te lezen 
hoe hij, die omstreeks zestigjarige, met de jonge kinderen optrekt, 
ook soms des nachts, als de moeder om gezondheidsredenen elders 
vertoeft. 
Hij weet wat een jongen toekcmt, en het schijnt wel of deze man 
juist docr zijn jeugdige kinderen tot op zoo'n hoogen leeftijd jong, 
medelevend en vroolijk gebleven is. 
In een brief aan zijne vrouw van November '43 schrijft hij. 
. . . .„J'ai couru les champs par un temps admirable, fait une très 
belle chasse, revu nos enfants bien portant a l'heure du diner, où on 
a parfaitement officié chacim pour sa part, puis entonné une chan- 
son de toute la force des voix au dessert, bu à la santé de maman, 
joué et fait des farces jusqu'au coucher. 
Geestig, doch minder geschikt om hierin te wordien opgenomen 
is de beschrijving van ailes wat er op de kinderkamer is voorge- 
vallen, en typeerend is het besluit: 
„on a eu deux minutes pour crier, vu que l'on n'avait pas enfreint 
la consigne de ne pas crier durant toute la journée. 
Temminck was als opvoed^er ongetwijfeM een man van 
strenge principes, zoowel ten aanzien van stand als van ontwik- 
keling, en daarbij huldigde hij, het in 't bijzonder hollandsch begin- 
sel van soberheid. 
Als de Prins von Wied hem voorstelt zijn oudsten zoon naar 
Niewied op school te zenden, om daarr met een paar engelsche 
jongelui van gceden huize op kamers te wonen, treedt terstond 
