49 
dennentakkenbestaande, was vrijwel plat, Daaronder lag dood takken- 
materiaal zonder zichtbare regelmaat. Er was ten stelligste geen spoor 
van nestbekkeding met veeren of and^rszins, dus het gewone type 
van groote roofvogelnesten. Ook bij het nest van 1918, waarbij ik 
een der jongen cptilde, weet ik mij ten stelligste te herinneren dat 
de dieren op groene dennentakken lagen, zonder eenige veerenbeklee- 
ding van het nest. Wat dus in tegenstelling is met de opgave in 
Brehm. 
In het nest bevonden zieh drie groote jongen, bruin van kleur met 
lichtbruine teekering van lengtestrepen, en hier en daar nog met 
vlokken wit nestdons. De dieren waren dus in een veel ouder stadium 
dan het broedsel van het vorig jaar, toen de waarneming een paar 
weken eerder viel (Pinksteren 1918). 
Zoodra ik d^n eersten keer over den nestrand keek, hief het drietal 
een luid geschreeuw aan van snel opeenvolgende stooten, zooals ook 
de oud'en dcen. Dit geschreeuw werd nu en dan door de oude vogels 
van uit de verte beantwoord. Van deze oude vogels merkte ik verder 
ni et heel veel. Slcchts één keer gedurende den geheelen middag, dien 
ik bij het nest doorbracht, vloog er een over den top van den boom, 
zoodat duidelijk den grijzen dwars gestreepten onderkant te zien was. 
Overigens zag ik ze slechts ver weg op den top van een den of hoog 
in de lucht. 
De jongen, waarvan er een duidelijk kleiner was dan de anderen, 
stonden met opgetrokken vleugels klaar om zieh te verweren. Spoe- 
dûg hieldten zij op met hun gescheeuw, maar ze hielden in het begin 
de blauwige snavels nog open, als 't ware om klaar te zijn voor 't ge- 
val er verder nog cngewone dingen zouden gebeuren. Op de foto 
hebben zij den bek reeds weer gesloten. 
Tot mijn verwcndering liet de klieinste, die het dichtst bij mij 
stond, zieh beetpakken zonder zieh met zijn snavel te verweren. Hij 
werkte meer met zijn pooten en klauwen, die sterk en dik waren en 
flink konden knellen. Ik plaatste hem weer op het nest en maakte 
tcebereidselen voor het fotografeeren,. 
Dit kieken bracht eigenaardige moeilijkheden mee, omdat de boom 
hoog en dik was en de onderste helft zondier takken. 
Naar boven geklommen liet ik een touw neer, waaraan mijn helper 
het toestel vastbond, dat omhoog geheschen werd en op dezelfde ma- 
nier gevolgd werd door d-e platen. Ik moest de opname uit de hand 
maken, los staande op een gevorkten tak. Weliswaar had ik de zon 
een beetje van terzij, maar de tak, waarop ik stond, was de eenige ge- 
schLkte, Doordat ik echter zoodicht op het nest stond, kwam het ach- 
terste jong erg buiten het brandpunt. Het resultaat is een hier niet af- 
gebeelde foto; op deze foto is echter heel duidelijk te zien, dat de iris 
van het oog een lichte rand is geworden, dus in werkelijkheid niet 
geel was (dat op de feto donker zou geworden zijn), maar lichtblauw. 
De tweede foto heb ik gemaakt vanuit een naburigen boom, waar 
