57 
maten ncg over de twijfelachtige typen zouden beslisseni, viel ook 
in duigen, Ik kreeg (met verv^aarloozing van deelen van halve m.M.) 
de volgende maten voor het legsel van 6: 16 K> X 12, 16 X 12K>, 
16 X 12/2, 16 X 12, 16 X 12, 16 X 12; en voor dat van 8: 16 X 12X>, 
16 X 12, 16 X 12, 16 X 12, 16 X 12, 16 X IVA, 15K X 113^, 
15K' X 11K>. Na het onderzoek legde ik de eieren dadelijk weer in het 
nest, 7 Juni waren alle eieren op één na (een schierei, dat ik uitblies), 
uitgekomen. 21 Juni vond ik bij het controleeren het deksel open. Tot 
mijn ergernis wras de inhoud met nest en al verdwenen. 
Daar ik de twee broedende vogels, wegens hun gelijke grootte, 
beide zoo goed als zeker voor wijfjes hield, zouden het twee broed- 
sels van verschillende wijfjes geweest zijn; dat het echter één kolos- 
saal legsel van één wijfje, waarop het mannet je mee hielp broeden 
geweest is, kan ik niet met afdoende bewijzen weerleggen. 
Alkmaar, October 1919. L. VAN T SANT. 
Naar aanleiding van bovenstaande mededeeling zij het mij vergund hier aan te 
halen wal Nozeman M bij het Boomkruipertje aanteekenl, luidende aïs voigt: 
,,Men verzekerde mij, dat 'er somtijds nesten van deeze Vogehjens vrerden uit- 
gèhaald, met 18 of 20 eyeren. In 't einde van de gezegde maand (bedoeld wordt 
hier: Junif vond ik dit ten deele bewaarheid. Ik had het vermaak een broed jongen 
te zien voor den dag koomen. Ik telde 'er 14 stuks by elkander.'' 
A. A. VAN PELT LECHNER. 
') Nederl. Vcgelen, I. p. 60. 
De Graspieper in den Winter» 
Menigmaal trof ik des winters op de hei en in de zandstuivingen 
achter mijn vr^egere woning te Ede gelegen, een piepersoort aan, 
waarvan ik nie^t met zekerheid dorst te zeggen welke het was. Bij 
vele honderden bewegen zij zdch op de mossen, die op deze schrale 
gronden groeiden en waarmede zij zoo geheel in kleur overeen kwa- 
mieri, dat ik ze eerst, als ik zeer nabij gekomen was, en ze opvlpgen, in 
't oog kreeg. Wat zij daar wel vonden, heb ik nooit kunnen begrij- 
pen, want hoe ik ook de plaatsen, waar zij in groote vluchten bezig 
waren, onderzocht, iets eetbaars, van plantaardigen of dierlijken 
aard, kon ik niet ontdekken. Ten slotte schoot ik enkele exemplaren 
om aan aile onzekerheid een einde te maken en toen bleken het ge- 
wone Graspiepers, Anthus pratensis L. te zijn. In aile wintermaariden 
van November tot Maart nam ik ze op deze plaatsen waar, maar met 
half Maart waren ze verdwenen en stellig naar hun broedplaatsen 
vertrokken, die, gelijk bekend, niet op de heide maar in de weide of 
dras&ige landen gezocht moeten worden. 
