L 1 B E R Q 
Daucus montanus apii folio minor. 
Capyt XIIL 
I. T ^Aucusmontanusapii fblio flor^ luteo? 
J ycaule eft cubitaH^anguIofb »glabro^ini 
breves ala&brachiato : foliis apii fbrma,, 
jfedbrevioribus, per ambitumminime ferratis, 
quorum pediculus flriatuseftr umbeHas parvas 
habet,floreselaphobofco fimilesJuteos. In Cal- 
lenberg & prope oppidum Baden Auftriae D. 
Burferus legit. 
Huicfimilemfedper omnia majorem, caule 
crafto canaliculato,ramofo,foliis latioribus,mi- 
nimeque crenatis, umbellis majoribus ex flori- 
buspallidis,in horto Patavino anno 1578. colle- 
gimus,quem Daucumtertium DiofcoridisGui- 
landinus,atipfiusfucceflbrCortufus,Pfeudopy- 
rethrum nominavit. 
V A R T V S. 77 
Daucus Alfaticus. 
II. DAUCuspratenfisapii folio : radjceeft ob- 
fonga,pailiderufefcentecoiticete<fba, fapore & 
odore paftinacse^five Dauci officinarum, fuper- 
PQhirfuta ^ villofa,exqua alae prodeunt, foliis 
pluribusuni coftaeinh£erentibus,per ambitum 
incifisSc ferratis* forma montani majoris, fed 
tonge minoribus,pallide virentibus : inter quae 
ca.utispedalis , rarius cubitalis, tenuis , ftriatus, 
paucis geniculisdiilinftus , in ramulos aiiquor 
djivifus,exurgit: rarnorum extremis,umbellae 
candidae,flofculorum exiguorum infident, qui- 
bus femen oblongiufcuium,nigricans:;aromati- 
Gum fuccedit. Hic in pratishumidisMichelfel- 
dae provenit. 
III. D Aucus Alfaticus: radice crafla, oblonga,, 
infibras craiTiores divifijnititurjcujus fummo, 
multa villofa capita,ut inplerifq^ ferulaceis ad- 
pofita: unde magnae foliorum alae exeunt , foliis 
multis in pIurespartesdifleftis,unicoftaeinhae.- 
K ^ renti- 
