— 124 — 
-A^ppenclix. 
I. 
Elaphrus latipennis. 
Elaphroterus (sensu nostro 1895), verisimiliter latipennis 
J. Sahlb. 1880; sterno toto abdomineque sparsim pubescentibus; 
angulis posticis pronoti setigeris; ejus margine laterali tenui, pa- 
rum eminente sed integro. Species e grege El. riparii (L.), cui 
proxima similisque, facile ab hoc distinguenda habitu debiliore, 
forma corporis graciliore, superficie totâ, saltem in specimini- 
bus mustis, splendidiore, hic-illic, praesertim in plerisque impres- 
sionibus, laete viridi-smaragdino resplendente, nitore manifesto 
quasi sericeo, tibiis omnibus dorso semper unicoloribus 
viridi-aeneis, solum intus plus minusve rufescentibus ; capite 
angustiore, oculis minoribus, minus convexis et minus 
eminentibus, clypeo paulo angustiore, minus transver sali, laxius 
punctato; pronoto lateribus minus dilatato et rotundato, ad mar- 
ginem lateralem et praesertim medio (imprimis in gibbâ pone 
marginem anticum) laxius et paulo fortius punctato, impressioni- 
bus omnibus, praesertim autem anteapicali, paulo magis profun- 
dis, margine laterali acutiusculo integroque aspectu a latere antice 
minus deorsum deflexo; coleopteris longioribus, paulo angu- 
stioribus, formâ magis obovatâ, apice paulo minus obtusatis, 
humeris minus rectangularibus, sinu posthumerali minus 
abrupto, longiusculo, ab numéro longe distante, dorso paulo magis 
convexis (praesertim pone medium, aspectu a latere), maculis 
ocellatis majoribus, minus determinatis, latius viridi cir- 
cumcinctis, unacum interspatiis paulo minus subtiliter et minus 
confertim punctulatis, callulis laevigatis melius evolutis, etsi mi- 
nus convexis, nonnunquam fere stilliformibus ; prosterno medio 
