— 51 — 
grondkruimels ook zonder dat onder den invloed van het 
water toch wel uiteen, voor zoover dat nog niet geschied 
was door de voorafgaande natte grondbewerkingen. Eokele 
andere factoren, die wij bij de bespreking van de regen wer- 
king nog niet hebben aangetroffen, werken mede tot het 
slechter worden van de grondstructuur. Wanneer de gronden 
door de bevloeiing gedurende eenigszins langeren tijd onder 
water blijven staan en dus van de directe inwerking van de 
lucht zijn afgesloten, dan spelen zich in den grond onder den 
invloed van het bacteriënleven geheel andere processen af 
dan bij Trije toetreding van lucht. In plaats van de nitri- 
ficeerende bacteriën, die salpeterzuur vormen, treden dan de 
denitrificeerende op, die uit verschillende stikstofverbindingen 
ammoniak vormen. Ammoniak werkt nu krachtig in op de sol- 
.en suspensievorming, m.a.w, werkt de korrelstructuur van 
den grond in de hand. Verder vormen zich oplosbare humus- 
kolloiden, zooals men die o. a. ook in veen aantreft, en deze 
werken sterk als „Schutzkolloid", stabiliseeren de suspensies 
en solen dus evenzeer als ammoniak en werken daardoor 
eveneens de korrelstructuur in de hand. Ten slotte vinden 
de organische stoffen in den grond voor hunne oxydatie niet 
voldoende zuurstof en gaan die onttrekken aan stoffen, die 
betrekkelijk gemakkelijk zuurstof afgeven. Hiertoe behooren 
o,a. ook ferriverbindingen, die daarbij dan gereduceerd worden 
tot ferroverbindingen. 
Deze worden door het in den grond ontstaande koolzuur 
opgelost en uit den grond weggespoeld. De voor het groot- 
ste gedeelte van suspensoiden aard zijnde grondkolloideo, die 
dus ijzerarmer worden, nemen tengevolge daarvan een meer 
emulsoïd karakter aan, zij krijgen grooter opzwellingsvermo- 
gen, maken daardoor den grond nog minder doorlatend voor 
water en vormen bij indroging samenhangende massa's, die 
zeer moeilijk weer tot kruimeling zijn te brengen. Dit geldt 
natuurlijk voor de uiterste gevallen, waarin het ijzer bijna 
geheel is weggewasschen. In de normale gevallen, waar de 
bevloeiing regelmatig afgewisseld wordt door droogliggen, is 
dit verschijnsel natuurlijk veel minder duidelijk, dan bij 
voortdurend onder water staande gronden. 
