— 5 - 
Nu is het een feit, dat melkzuur de eigenschap heeft, rot- 
tingsprocessen zooals die in den dikken darm plaats hebben, 
te vertragen of te verhinderen. En zoo ligt het voor de hand, 
aan te nemen, dat men door bacteriëele melkzuurvorming in 
den darm de ophooping van bacteriënvergiften kan tegengaan. 
Deze opvatting vindt blijkbaar steun in het bekende feit, dat 
de Kaukasische herders, bij wie het gebruik van zure melk 
algemeen in zwang is, eene voorbeeldige gezondheid genieten, 
en vaak een zeer hoogen ouderdom bereiken. 
Ter kenschetsching van Metchnikofp's gedachtengang vol- 
gen hieronder eenige aanhalingen uit zijne mededeeling in de 
Revue scientifique 1904. 
„La dégénérescence sénile de notre organisme est tout a 
fait semblahle aux lésions provoquées dans certaines maladies 
d'origine microbienne. La vieillesse est donc une maladie in- 
fectieuse chronique, qui se manifeste par une dégénérescence 
OU un affaiblissement des éléments nobles et par la suracti- 
vité des macrophages i). Ces modifications amènent Ie désé- 
quilibre des cellules, qui constituent notre corps, et provo- 
quent une lutte intestine dans notre organisme, qui aboutit 
au vieillissement précoce et a la mort prématurée, pas natu- 
relle. II est trés probable que, dans notre vieillissement, les 
microbes intestinaux, qui ont installé dans notre corps une 
fabrique permanente de divers poisons, jouent un röle des 
plus importants. II est donc tout naturel de lutter contre la 
sénilité précoce en modifiant notre flore intestinale et en renfor- 
cant nos éléments nobles, si sensibles aux poisons microbiens''. 
De gedachte om schadelijke darmbacteriën door andere on- 
schadelijke te vervangen, is niet nieuw. Reeds vóór Metchni- 
KOPF had men herhaaldelijk met min of meer succes pogingen 
daartoe aangewend, speciaal in de kinderpraxis bij darmaan- 
doeningen (enteritis). Ook is het een feit, dat ter onderdruk- 
king van abnormale bacteriëele omzettingen in den darm, vaak 
de toediening van melkzuur met succes is toegepast. 
1) Macrophagen zijn een bizonder groot soort van phagoeyten. Phagocyten 
noemt men die witte, bloedlchaampjes, welke zicii onderscheiden door eigenbe- 
weging en door het vermogen om vreemde stoffen (bijv. parasitische ceüen) 
in te sluiten en te verteren. 
