— 73 — 
stof vrij constant zijn; êe assimilatie zal dus van dezen fak- 
tor weinig invloed ondergaan. Het koolzuur echter, dat de 
wiertjes op deze wijze aan de vloeistof onttrekken, wordt ten 
deele door splitsing van bicarbonaatmoleculen aangevuld, ten 
deele door opname van koolzuur uit de atmospheer. Is nu het 
bicarbonaat-gehalte hoog, dan is de eerste vormingswijze van 
veel gewichi), daar de splitsing evenredig is met de concen- 
tratie. In dat geval ontstaat er dus meer carbonaat en is de 
afzetting daarvan in de scheede aanzienlijker dan wanneer 
het koolzuurgehalte voor een groot deel uit de lucht wordt 
aangevuld. Het is niet onmogelijk, dat deze faktor van meer 
gewicht is dan de groeisnelheid zelve. De wijze, waarop de- 
ze zich doet gelden, zou men zich aldus kunnen voor stellen. 
De koolzuurconcentratie van het water is aan de oppervlakte 
der kolonies het aanzienlijkst, daar er aan de vloeistof, ter- 
wijl ze naar binnen dringt, voortdurend koolzuur onttrokken 
wordt. De assimilatie, en daarmee de kalkafzetting, zal dus 
ook het intensiefst geschieden aan de oppervlakte. Daar nu 
eenzelfde cel bij langzamen groei langer aan de oppervlakte 
blijft, heeft ze dus meer gelegenheid om kalk af te zetten. 
Er zijn derhalve verschillende redenen om aan te nemen, 
dat de dichtste gedeelten der oölithen in den Oostmoesson ge- 
vormd zijn, de minder dichte in den Westmoesson. 
De Bivularia van de oölithen vinden we ook terug als we 
wat afkrabsel van den sinterwal onderzoeken. Daarnaast 
komt een soort voor, die we een enkele maal ook in oölithen 
vinden, die echter hier sterk op den voorgrond treedt. Ze be- 
hoort tot het geslacht Aphanocapsa en is eveneens nieuw. 
Met het oog op het groote aandeel, dat ze heeft aan den opbouw 
van den bekkenrand, mag ze den naam constructrix voeren. 
Aphanocapsa constructrix nov. spec. 
Strato expanso, amorpho, gelatinoso, luteo-bruneo, calce 
incrustato; cellulis globosis, 1.5— 2.5 crassis, singulis, tegu- 
mentis obliteratis, contentu virescenti, subtiliter granuloso. 
Hab. fontem „Tjeding", in monte „Idjen'* Java orientali, 
ubi murum calcareum circum fontem cónstruit. 
De kleur der kolonies is geelbruin; de kalkafzetting vertoont 
