— 79 — 
zooals die van het „Marble Terrace" bij de „Mammoth Hot 
Spring?" en zooals ons Tjeding. Behalve deze vindt men der- 
gelijke! bronnen beschreven van de Hammon Meskoetin bij 
Constaütine in Algiers. De analyse-cijfers van de bron van 
Hierapolis zijn door Weed overgenomen van J. Laweence 
Smith, die van het Carlsbader Sprudel van Ragsky. 
Het betrekkelijk geringe kalkgehalte ondanks de hoogere kool- 
zuurspanning onderscheidt het water van het Tjeding onmid- 
dellijk van het Cleopatra-bassin en van de bron van Hierapolis ; 
met dat van den Carlsbader Sprudel laat het zich daarentegen 
goed vergelijken. Ook door zijn kiezelgehalte en rijkdom aan alka- 
liën toont het een toenadering tot het laatste. Van de bron 
Hierapchs onderscheidt het zich verder door zijn hoog kiezel- 
gehalte. Dat dit ook in het Cleopatra- water vrij aanzienlijk 
is, vindt ongetwijfeld zijn oorzaak hierin, dat in den bodem 
van het Yellowstone Park onder de kalksteenlaag vulkanisch 
gesteente gevonden wordt. Van de absolute hoeveelheden moet 
men natuurlijk afzien, daar deze grootendeels door de tem- 
peratuur van het water, die het hoogst is bij den Carlsbader 
Sprudel en hij het Tjeding het laagst, bepaald worden. 
Terwijl de beide eerste bronnen kalksteenlagen passeeren, 
bereikt de Carlsbader Sprudel de oppervlakte door graniet, het 
water van het Tjeding door jonge vulkanische gesteenten. Dit 
verklaart volkomen, waarom de beide laatste bronnen niet- 
tegenstaande hun hooger koolzuurgehalte zooveel minder kalk 
bevatten en maakt tevens plausibel hun rijkdom aan kiezel- 
zuur en alkaliën, die aan de oplossende werking van het 
koolzuur op de veldspathen toegeschreven moet worden. 
Voor een vergelijking van het gevormde gesteente bij het 
Tjeding met dat van de Mammoth Hot Springs, de bronnen 
van Hierapolis en van Carisbad staan ons eveneens eenige cijfers 
ten dienste, respectievelijk afkomstig van Winter, Weed, 
Smith en Berzelius. 
