— 83 — 
hoewel hij al de kardinalö punten der kwestie ganschelijk 
over het hoofd heeft gezien, toch — hoewel op veel te losse 
gronden — tot de overtuiging is geraakt, dat een plant, welke 
den naam Isachne rigida dragen mag, noch in het Leidsche, 
noch in het Buitenzorgsche herbarium voorkomt. Wij kunnen 
hieraan toevoegen dat zij in géén herbarium voorkomt, noch 
voorkomen kan. ^ 
Volksnamen: Volksnamen van I. pangerangensis zijn mij 
onbekend. 
Botanische literatuur : 
BÜSE, Plantae Junghulmianae, p. 379 (alg Isachne monticola) . 
KooRDERS, Exkursionsflora 1, 122, 124. 
MiQUEL, Flora Indiae Batavae III, 461 (als Isachne monticola)^ p. 462 
(als Isachne pangerangensis), 
Steudel, Synopsis Graminum, p, 95 (als Panicum Pajigerangense), 
Beschrijving: 
Overblijvend gras, van in het oog vallend xerophielen habi- 
tus, aan den voet sterk vertakt, dichte zoden vormend, 3— 12 cM 
soms zelfs tot 15 cM hoog wordend, met opgerichte, dicht 
bebladerde bloeistengels. Biadscheeden kort, het lagere deel 
van den stengel geheel insluitend, bezet met tamelijk lange, 
wijd afstaande haren, welke ingeplant zijn op nietige, alleen 
met het gewapend oog zichtbare knobbeltjes. Onderste blad- 
scheeden met zeer korte of geheel zonder bladschijf, de schijf 
der hoogere bladeren lancetvormig, 10—30 mM. bij 2—5 mM, 
zeer spits, hard en stijf, volgens Dr. H. Hallier van boven geel- 
groen, van onder grauwgroen, langs de randen met op kleine 
tanden of knobbeltjes ingeplante wimpers, overigens nu eens 
kaal, dan weer met enkele lange haren bezet, beiderzijds 
dicht overlangs gestreept-geaderd, de aderen der onderzijde 
alle nagenoeg even krachtig, zoodat dus niet, zooals bij vele 
andere Isachne-soorten, telkens (aan de onderzijde) een krach- 
tige ader met eenige veel zwakkere afwisselt. Tongetje 
ontbrekend. 
Steel der pluim slechts weinig buiten de bovenste bladschee- 
de stekend, de pluim 15 — 50 mM lang, opgericht, met slechts 
weinige (in den regel 2 — 5), schuin opstaande of horizontaal 
