— 91 — 
Bij te veel vocht in de potjes beginneri de wortels spoedig 
te rotten, verder geven zij een geschikte schuilplaats aan 
allerlei schadelijke insecten, waardoor de plant op den duur 
te gronde gaat. 
In de Gartenflora van 1912, blz. 89 komt de beschrijving 
voor van een Orchideeënpot of liever-vaas van Cav. G. Raetz uit 
Pordevue; de daarmede verkregen resultaten ïzijn verrassend. 
Het komt mij voor, dat deze pot ook bijzonder voor ons 
geschikt kan zijn; ik geef er daarom een afbeelding en een 
korte beschrijving van. Het bezwaar van te veel begieten 
vervalt hier geheel, omdat de Orchidee niet in de pot, maar 
tegen den buitenwand ervan gekweekt wordt. De klei, waar- 
van de pot gemaakt wordt, is vermengd met een behoorlijke 
hoeveelheid zeer fijn zaagsel, dat bij het branden verdwijnt 
en een aantal zeer kleine openingen achterlaat. De pot wordt 
daardoor zeer poreus en laat het water spoedig door, ook 
zuigt hij het zich op den bodem bevindende vocht spoedig 
op, zoodat bij geregelde begieting de buitenwanden altijd 
vochtig zijn. 
Het is een cylindervormige vaas van 160 mM lang met 
een doorsnede van 65 mM. aan den buiten- en 50 mM. aan 
den binnenkant. Aan den onderkant is de pot gesloten tot 
op 40 mM.; boven die hoogte zijn op geregelde afstanden 15 
ronde openingen van 15 mM. doorsnede. 
In een der bovenste openingen bevestigt men een stevigen ko- 
perdraad, waaraan de pot opgehangen wordt Men vult den pot 
met stukjes houtskool, die men met een laagje mos bedekt. 
Van buiten aan de onderste helft van den pot brengt men 
een laagje mos aan, dat er door dun koperdraad aan vastge- 
bonden wordt. Op deze laag wordt de Orchidee met koper- 
draad bevestigd en met een schaar wordt het mos bijgeknipt. 
Voor het planten wordt alles, zoowel pot, plant, mos als 
houtskool, goed gedesinfecteerd; schrijver gebruikt daarvoor 
het z. g. Beyrodsche wohl, om daarna alles met schoon water 
goed af te spoelen. 
Het is verbazend, welk een krachtige ontwikkeling de op 
deze wijze geplante Orchideeën spoedig krijgen, de bulbi 
vormen een aantal flinke wortels, zooals men het zelden ziet. 
