waarover onder de mannen van de practijk verschil van 
meening bestaat. Toch heeft hij hier en daar niet kunnen 
vermijden, zijn voorliefde te toonen voor zekere werkmethodes, 
die door de meerderheid der planters toegepast worden, en 
die naar zijn overtuiging het meest aanbeveling verdienen. 
En natuurlijk zal niet iedereen dit goedkeuren. Men moet echter 
in het oog houden, dat dit kleine boekje, evenals de andere 
van de uitgave van Tjeenk Willink, niet de pretentie heeft, 
een standaardwerk te zijn, op één lijn staande met het door 
de Soekaboemische Landbouw- Vereeniging samengestelde 
werk, waarin men alle over een bepaald onderwerp ten beste 
gegeven opvattingen moet aantreffen. Het werkje, dat v/ij 
hier bespreken, is niets anders en wil niets anders zijn dan 
een beknopte leiddraad in de theecultuur voor belangstellen- 
den ; het behoeft dus geenszins een geheel onpersoonlijk com- 
pendium te vormen. 
De eerste hoofdstukken, geschiedenis, bestanddeelen van het 
theeblad en van de thee, botanische beschrijving van de 
theeplant, die van minder direct belang zijn voor de praktijk, 
worden beknopt behandeld. Schrijver blijft langer stilstaan 
bij de kwestie van cultuur en van bereiding. 
Hij behandelt uitvoerig het zaadvraagstuk en de selectie, 
twee punten, die in andere werken veronachtzaamd worden, 
en die toch zeer belangrijk zijn en aan de orde van den dag; 
de kweekbedden, het aanleggen der terrassen en wegen, het 
onderhoud der tuinen i) worden op onderhoudende wijze be- 
sproken. Men zou meer bijzonderheden gewenscht hebben over 
de drains, hun aantal, hun diepte, enz., punten van groot 
belang voor vele ondernemingen in de Preanger Regentschap- 
pen, waarvan de grond kleiachtig is en de hellingen steiL 
Ook de bemesting is wat te kort behandeld ; weliswaar is deze 
kwestie nog voortdurend in studie, en het zou moeilijk zijn, 
1) Het is hier misschien de plaats om een fout te doen opmerken, zonder 
twijfel een lapsus calami : schrijver zegt op blz. 17, dat de grassoorten afgesneden 
en na droging verbrand moeten worden ; hij weet zeker wel, dat de grassen 
zooals Alang-alang, Lalampoejangan, enz. tot aan de kleinste wor- 
telstokstukken uitgegraven moeten worden. — Ook op blz. 33 moet men in 
aanmerking nemen, dat alle planters vóór het absoluut verwijderen van 
alang-alang en lalampoejangan zijn. 
