HET IVe INTERNATIONALE RIJSTCONGRES, 
GEHOUDEN TE VERCELLL i) 
Gelijk de president van dit congres in zijn openingsrede 
deed uitkomen, liggen de tijden, toen men om verschillende 
redenen — waarvan de malaria een der voornaamste was — de 
rijstcultuur in Italië zooveel mogelijk meende te moeten be- 
perken, nog niet zoover in het verleden. Eerst in het laatste 
decennium der vorige eeuw is men definitief van zienswijze 
veranderd en sedert is de verbetering der cultuur over alle 
liniën met kracht aangevat. Een sprekend getuigenis leggen 
daarvan de verslagen der internationale rijstcongressen af. 
Van het Ie congres, dat in 1901 te Novara, een der klassieke 
centra van rijstcultuur, werd gehouden, besloeg het verslag nog 
geen 150 bladzijden; het kortgeleden verschenen verslag van 
het 4e congres is bijna 450 bladzijden dik en geïllustreerd met 
tal van fotografieën betreffende cultuur en fabricatie. Een verge- 
lijking van deze beide verslagen toont ook aan, dat het door 
de proefstations en door practici verrichte werk resultaat 
heeft gehad: vormden op de eerste congressen plannen voor 
onderzoek van de ziekten (speciaal de brusone) en van het 
bemestingsvraagstuk twee voorname onderwerpen van be- 
spreking, nu heeft men door de resultaten van het onderzoek 
en de verbeterde cultuurmethoden reeds veel minder last van 
de rijstziekten en begint men al heel aardig op de hoogte te 
If omen van de mestbehoefte der verschillende rijstgronden en 
de rentabiliteit der verschillende mestsoorten. Daarentegen 
trad op het laatste congres een — tenminste in die beteekenis 
— nieuwe cultuurkwestie op den voorgrond, nl. het vraagstuk 
der onkruidbestrijding. Met de toepassing van bemesting en 
1) Atti del IVO Congresso risicolo internazionale, VereeUi (Noord-Italië) 5—8 
Novembre 1912. 
Teysmannia 1914. 
9 
