— 160 — 
zooals die voor de verschillende besmettelijke veeziekten in 
de wet zijn vastgelegd. De ambtelijke stijl is daarbij verla- 
ten en in gewone bewoordingen worden de voorschriften den 
veehouder voorgezet. De laatste bladzijden bestaan uit eenige 
tabellen. Het geheel wordt versierd (?) door een aantal leelijke, 
weinig zeggende teekeningen van aan de verschillende in het 
werk besproken ziekten lijdende dieren. 
Sprak ik hierboven mijn meening uit, dat het boekje onge- 
twijfeld zijn nut zal hebben voor den Hollandschen veehouder, 
voor Indië dient die meening gewijzigd. Wel komen in Hol- 
land en in Indië in hoofdzaak dezelfde ziekten voor, maarzij 
hebben hier een geheel andere beteekenis dan ginds. Om er 
maar een paar te noemen: b. v. de tuberculose en de mal- 
leus. Wat in Holland geldt voor de tuberculose, geldt in 
Indië voor de malleus. Is Holland als het ware verpest door 
de tuberculose, Indië is het door den kwaden droes. De tu- 
berculose van het vee bepaalt zich hier tot nu toe gelukkig 
in hoofdzaak tot geïmporteerde dieren, het voorkomen is om 
zoo te zeggen sporadisch. In Holland komt de malleus slechts 
sporadisch voor en ook weer in hoofdzaak bij ingevoerde paar- 
den. De besmettelijke ziekten der varkens zijn hier öf weinig 
voorkomend, öf onbekend, voor houtvuur geldt hetzelfde en zoo 
zou men verder kunnen gaan. Van de bloedziekten als de surra 
en de verschillende pirosomosen, vooi den Indischen veestapel 
van zoo groot belang (door surra stierven indertijd 957^ van 
de op Rotti aanwezige paarden), wordt geen gewag gemaakt. 
Er blijft dus voor den Indischen lezer niet veel anders 
over dan het geschrevene omtrent infectie, ontsmetting en 
immuniteit, onderwerpen, waarvoor men zich nu niet speciaal 
dit werk zou behoeven aan te schaffen. 
Smit. 
