— 213 — 
minutulum Gaud., Panicum patens Roxb. (doch Panicum patens 
L. is een gansch andere plant), 
Inlandsche namen van dit gras zijn mij onbekend. 
Botanische literatuur en afbeeldingen: 
BuESE in Plantae Junghuhnianae, 378 (alleen de naam, niet de verbrei- 
dingsopga ven, welke op /. australis betrekking hebben), voorts op dezelfde 
pagina nog eens, nu onder den naam van Isachne minutula, 
Gaudichaud in Freyc, Voyage Bot. 410 (als Panicum minutulum). 
Dekker, Voederstoffen, passim. Alleen de naam echter, de gegevens hebben 
alle betrekking op Isachne australis. 
HooKER, Flora of British India VII, 25. 
» in Trimen, Flora of Ceylon V, 128. 
KooRDERS, Exkursionsflora, I, 128 doch alleen de eerste woorden van den 
eersten regel der beschrijving (Aehrchen. . . .lang). De rest is niets zeggend, 
de verbreidingsopgaven zijn onjuist. 
KuNTH, Revis, Gramin, IT, 5 ab 117. 
MiQüEL, Flora Indiae Batavae, III, 459 (alleen de beschrijving, niet de ver- 
breidingsopgaven), 460 (als Isachne minutula), 461 (als Isachne adstans). 
RiDLEY, Materials, Flora Malayan Peninsula, III, 124. 
RoxBURGH, Flora Indica I, 305 (als Panicum patens). 
Steudel, Synopsis graminum I, 94 (als Panicum adstans), 96 (als Panicum 
Benjamini en Panicum minutulum). 
Beschrijving: Overblijvend gras, aan den voet kruipend 
en wortelslaand, aan den top opgericht, een hoogte van 15 
-35 cM. bereikend. PJant gewoonlijk veelstengelig, halmen 
rond, geheel kaal of op de knoopen behaard, groen of meer 
of minder sterk purper aangeloopen. Bladeren regelmatig^- 
over den stengel verdeeld, bladscheeden 10—30 mM. lang, 
langs den gespleten voorrand behaard. Tongetje vertegen- 
woordigd door een dwarse rij haren. De wijd afstaande 
bladschijf is langwerpig-lancetvormig, met breeden voet en 
regelmatig versmalden, spitsen top, zacht, 12-30 mM. lang, 
2-6 mM. breed. De bladranden zijn iets verdikt, met kleine, 
schuinopwaarts gerichte borsteltjes bezet, daardoor bij het 
terugstrijken ruw, de bladeren vertoonen talrijke dichtopeen- 
gedrongen langsnerven, welke zoowel aan de onder- als aan 
de bovenzijde der bladvlakte nauwelijks uitspringen. Beider- 
zijds is de schijf bezet met talrijke, zeer korte, alleen met 
het gewapend oog waarneembare borsteltjes, die schuin op- 
waarts gericht zyn en veroorzaken, dat de beide bladvlakten 
