~ 222 — 
Een ander voorbeeld is de „krulloten-ziekte" bij de cacao. De 
verschijnselen hiervan zijn het vormen van loten van korten levens- 
duur met slecht ontwikkelde, slappe bladeren, het opeenhoopen van 
abnormaal veel bloemen tot bloempakjes, het optreden van mis- 
vormde vruchten met dikke stelen. Hoewel een schimmel, Corti- 
cium falcatum, als de oorzaak van deze ziekte wordt beschouwd, 
geeft het besproeien met schimmeldoodende middelen niets. Wel 
kan men daarentegen de ziekte bestrijden door de boomen sterkte 
snoeien. Daar buitendien de vochtigheid van de lucht van groeten 
invloed op het optreden van deze ziekte is en deze altijd in het 
begin van den regentijd uitbreekt, veronderstelt Hollrung, dat de 
ziekte op storingen in de voeding berust. Gesteund wordt deze op- 
vatting, doordat de zieke loten niet in staat zijn om houtenwond- 
kurk te vormen. Door het opsnoeien van de boomen wordt het 
van voedingsmiddelen te voorziene oppervlak kleiner en de door 
de wortels opgenomen voedingstoffen zijn nu voor een normale 
ontwikkeling voldoende, Als deze theorie juist is, moet het optreden 
van de krulloten-ziekte zich door een intensieve bemesting kort vóór 
het begin van den regentijd laten voorkomen. 
Op gelijke wijze bespreekt Hollrung nog eenige andere ziekten 
bij tropische cultuurplanten. 
Ten slotte waarschuwt hij tegen de opvatting, dat een plantvarië- 
teit, die in een bepaalde streek immuun is tegen een bepaalde ziek- 
te, dit ook in andere streken zal zijn. Toen men een tarwesoort, 
die in Australië geheel roestvrij was, in Engeland ging planten, had 
zij daar veel van roest te lijden. 
Hollrung M. Gedanken über einige neuzeitliche Erkranknngen 
an tropischen Nutzgewachsen, (Tropenpflanzer. 18e Jaarg. 1914. p. 
136-148), 
a. 
IS HET MOGELIJK, DE STASSFURTER KALIZOUTEN 
DOOR FIJNGEMALEN, KALIHOUDENDE ERUP- 
TIEVE GESTEENTEN TE VERVANGEN? 
In de „Internationale Agrartechnische Rundschau'' bericht Lemmer- 
MANN over de proeven, die tot nu toe genomen zijn om bij de 
bemesting de Stassfurter kalizouten door kalihoudende eruptieve 
gesteenten zooals Phonolieth, Leuciet, kaliveldspaat enz. te vervangen. 
Uit deze proeven blijkt, dat de genoemde gesteenten ten deele 
wel eenige uitwerking hebben, maar dat deze ver ten achter staat 
bij die van de kalizouten. De minste uitwerking hebben de zeer 
