- 231 ~ 
Niet altijd kunnen we ons met de opvattingen van de schrijvers 
vereenigen. Zoo is ons niet duidelijk geworden, waarom crêpe voor 
den verbruiker de aangewezen vorm zou zijn en we kunnen ons 
de groote voorliefde, die blijkbaar voor dezen vorm van rubber bij 
de heeren Wynand en Keppler bestaat, niet verklaren. Evenmin 
zien we in, waarom het gebruik van z.g. bleekmiddelen ter verkrijging 
van heldere crêpe af te raden zou zijn. 
Een verblijdend feit is de groote vooruitgang van Amsterdam als 
rubbermarkt (zie tabel I). De flinke prijzen, die daar in vergelijking 
met andere markten behaald zijn (door het inschrijvingssysteem), 
zullen zeker wel daarvan de oorzaak zijn. 
Tabel I. 
Jaar. 
Plantage rubber. 
Wilde rubber. 
Totaal. 
1912 
421.000 K.G. 
73.000 
494.000 
1913 
995.000 „ 
44.000 
1.039.000 
De vermindering in aanvoer van „wilde'' rubber, die overal merk- 
baar was, bleef ook voor Amsterdam niet uit, doch we zien uit ons 
tabelletje, dat dit artikel al van geringe beteekenis is geworden, 
vergeleken met de plantagerubber. 
Voor een drie en dertig Nederlandsche rubbermaatschappijen 
worden bizonderheden vermeld, omtrent de ondernemingen, de uit- 
gestrektheid en het aantal beplante bouws, de producties in 1911, 
1912 en 1913, ook van de tusschenculturen, de verkoopprijzen, meer- 
malen ook over den kostprijs van het product. Dergelijke gegevens 
treft men aan van meer dan 80 ondernemingen, voor welke de 
rubber slechts bijcultuur is. 
In het finantieel gedeelte zijn bovendien de bepalingen omtrent 
de winstverdeeling opgenomen, vindt men aangegeven de kapitali- 
satie per bouw, de winst of verlies, de dividenden en de hoogste 
en laagste koers der aandeelen in het afgeloopen jaar. 
Interessant is ook de tabel over den kostprijs „all in'' van taf 
van ondernemingen in Malakka, van enkele op Ceylon, Java, Borneo 
en Sumatra. Jammer, dat van nog slechts zoo weinig onderne- 
mingen in onze koloniën de cijfers konden verkregen worden, zoo- 
dat een vergelijking niet goed mogelijk is. 
