— 333 - 
Nn zullen de Salvia's weldra beginnen te bloeien. Onder 
gunstige omstandigheden duurt de volle bloei een paar maan- 
den; in dien tijd vormt het vakje een schitterende, vuurroode 
massa in het grasperk. 
Indien de bodem vruchtbaar en goed bemest is, kan men 
de plantjes nog wel tot een tweeden bloei dwingen, door ze 
flink in te snijden, en, als het noodig is, den grond er onder 
wat open te krabben en er een weinig zwavelzure ammonia 
of chilisalpeter bij te voegen. Gedurende die tweede periode 
zijn ze niet zoo vol bloemen als de eerste keer, en beter is 
het dan ook, weer een nieuw vak aan te leggen. 
Meestal vindt men op een uitgebloeid vak, tal van jonge, 
uit afgevallen zaad ontkiemde plantjes, die voor een nieuwen 
aanplant gebruikt kunnen worden. 
In het gebergte, b.v. in de buurt van Sindanglaja, zijn 
de planten forscher, de bloemen grooter en intensiever ge- 
kleurd, ze zijn daar zoo goed als verwilderd. In den Bergtuin 
te Tjibodas op 4500 voet zijn het prachtplanten, reeds op 
grooten afstand vallen de schitterend, vuurrood gekleurde 
vakken in het oog. 
Behalve door middel van zaad kunnen de Salvia's ook door 
stek vermeerderd worden. Le jonge toppen der planten 
snijdt men onder een paar blaadjes met een scherp mes glad 
af, ontdoet ze van de onderste blaadjes en plant ze in potje.^, 
gevuld met een mengsel van zaod eu bladaarde. De stekken 
moeten met een stolp bedekt worden ; indien al deze mani- 
pulaties goed uitgevoerd zijn, vormen de stekken in één. 
hoogstens twee weken wortels. Verder kunnen zij op dezellde 
wijze als de zaadplantjes behandeld worden. 
Het geslacht Salvm behoort tot de familie der Labiatae of 
lipbloemigen, naar de tweelippige bloembekleodsels; volgens 
DE Candolle bevat deze plantenfamilie meer dan 400 
soorten, die hij, in zijn in 1848 verschenen Prodromus, be- 
schreven heeft; dit aantal is sinds dien tijd nog vermeerderd, 
^ij komen alle in de warme of gematigde streken der aarde 
voor. 
In Eurofa kweekt men van Salvia splendens eenige ver- 
