— mo - 
In het Siantarsche ontgint men al naar gelang men bosch- 
grond of lalang heeft.' In dit laatste ge^al zijn de dikwijls door 
de bevolking verbrande planten v^einig ontwikkeld; men kan 
den alang-alang gemakkelijk verwijderen, want de wortels gaan 
niet diep, maar het moet nauwkeurig geschieden. Men zal 
liefst twee a drie keer patjollen en diep genoeg (1| voet) om 
de onderlaag met de bovenlaag gedeeltelijk te vermengen. 
Het onkruid moet totaal uitgeroeid worden ; schrijver onder- 
zocht een tuin, waarvan de administrateur vertelde, dat de 
alang-alang wortels, die in den grond achterblijven, verrotten 
en verdrogen, zoodat er na een zekeren tijd geen alang-alang 
meer was. Schrijver constateerde echter nieuwe looten, en 
de alang-alang was slechts gedeeltelijk dood. 
Nu werd het verwijderen van het onkruid nog moeilijker, 
daar bij het omwerken de wortels diep in den grond waren 
gekomen. Bij voorkeur moet men het uitgegraven onkruid 
op den grond uitspreiden en dan verbranden. Door alleen 
maar plantgaten te maken om later de rest te patjollen, doet 
men eveneens verkeerd; men moet de wortelstokken van 
alang-alang verwijderen en eveneens andere plantaardige over- 
blijfselen, die de wortelziekte kunnen veroorzaken. 
Bij het diep patjollen krijgt men door een goede vermen- 
ging van boven- en ondergrond een dikke laag van voldoende 
rijke aarde; de klei verweert dan en de afspoeling wordt dan 
eveneens tegengewerkt. Voor de kweekbedden moet men, 
voor de jonge plantjes, natuurlijk de rijke aarde boven laten. 
Bij de boschgronden wordt na het ontginnen de grond on- 
middellijk schoongemaakt; alle stammen, takken en stukken 
hout worden verwijderd en zooveel mogelijk stronken en wor- 
tels uitgegraven. Dit kostbare schoonmaken gebeurt vooral 
om wortelschimmel te vermijden, die zich in deze streek zeer 
gemakkelijk ontwikkelt. 
Schrijver kon verscheidene malen het nadeelige van niet 
diep patjollen waarnemen; de penwortel was dan steeds krom 
gebogen, misvormd of stomp, omdat hij onmogelijk door de 
harde kleilaag kon dringen. Zijn dan de zij wortels goed ont- 
wikkeld in den rijken bovengrond, dan is het geval nog niet 
zoo gevaarlijk en kan gedeeltelijk hersteld worden. 
